Financieri amerikan Jeffrey Epstein kërkoi të rikuperonte 80 miliardë dollarë në asetet shtetërore të ngrira të Libisë përmes një rrjeti ish-zyrtarësh të inteligjencës britanike dhe izraelite, sipas dokumenteve të fundit të publikuara të premten nga Departamenti i Drejtësisë në SHBA.
Siç shkruan “Euronews”, një email i korrikut të vitit 2011 i dërguar nga një prej bashkëpunëtorëve të tij, zbulon planet për të shfrytëzuar “kaosin politik dhe ekonomik” në Libi për të identifikuar dhe rikuperuar fondet libiane të ngrira në vendet perëndimore.
Asetet e ngrira arrinin rreth 80 miliardë dollarë, përfshirë 32.4 miliardë në Shtetet e Bashkuara. Email-i i përshkruante asetet si “të vjedhura dhe të shpërdoruara”, duke vënë në dukje se vlera e tyre potenciale mund të ishte trefish ose katërfish më e madhe.
Në këtë korrespondencë, Epstein argumentonte se Libia, e pasur me naftë dhe me një popullsi të arsimuar, përfaqësonte një mundësi strategjike për investime financiare dhe ligjore.
Dokumentet përshkruajnë diskutime paraprake me firma ligjore ndërkombëtare për të punuar mbi çështjen me bazë tarife të kushtëzuar, që do të thotë se ato do të paguheshin vetëm nëse fitonin rastin. Ish-zyrtarë të MI6 dhe Mossad-it kishin shprehur gatishmërinë për të kontribuar në përpjekjet për të identifikuar dhe rikuperuar asetet, sipas dokumenteve.
Korrespondenca theksonte se identifikimi dhe rikuperimi i një pjese të vogël të këtyre fondeve mund të gjeneronte “miliarda dollarë” dhe citonte projeksione se Libia do të duhej të shpenzonte të paktën 100 miliardë për rindërtim dhe rimëkëmbje ekonomike.
Fondet e ngrira mbeten të pakthyera
Libia po përpiqet të rikuperojë fondet e saj të ngrira në vendet perëndimore sipas Rezolutës 1973 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, e miratuar në mars 2011 si pjesë e sanksioneve ndaj regjimit të Muammar Gaddafit gjatë kryengritjes që e rrëzoi atë.
Vitin e kaluar, Qeveria e Unitetit Kombëtar me bazë në Tripoli, e udhëhequr nga Abdelhamid Dbeibeh, krijoi një komitet ligjor për të ndjekur çështjen në bashkëpunim me disa vende, pasi disa shtete kishin paraqitur padi për të sekuestruar një pjesë të fondeve nën pretekstin e kompensimit për investimet e ndërprera në Libi për shkak të konfliktit të vazhdueshëm.
Megjithatë, vazhdimi i konflikteve gjatë viteve të fundit ka penguar zbatimin e kësaj rezolute, duke mbështetur justifikimet për vonesën në rikuperimin e fondeve.
Dokumentet nuk tregojnë nëse planet e Epstein-it për të pasur qasje në asetet e ngrira kanë avancuar përtej diskutimeve paraprake.
Shefat e Ramen dhe Mjeshtrit e Karatesë kanë shumë nxënës, po lodhen shumë derisa gjejnë Trashëgimtarin e Vërtetë të Sekretit të tyre Tradicional.
Djem pordhacë dhe vajza pordhace të Brezit të Sotëm, të dhënë pas Fasadës plot Shkëlqim të Jetës Moderne, pas aventurave të Kohës Konsumiste, nuk denjojnë të përkushtohen pas Traditës, që kërkon Hyjnitet, Mençuri, Inteligjencë, Dhunti, Mendje të Kthjellët e Shpirt Sakrifice, Përkushtim dhe angazhime Heroizmi.
– Po pse kaq pesimisht? – qeshi ai.
– Epo ia lemë Kohës, – thashë Unë me gjysmë zëri me atë sjelljen tipike shqiptare “Varja”, me të cilën jemi mësuar të shtyjmë jo më si dikur gjashtë muaj, por tashmë gjithë vitin…
Trajtimi gjuhësisht i veprës së artit, i jep asaj kuptim, e dritëson atë duke e bërë më të përceptueshme e kuptueshme për shikuesit e studiusit. Alberto Argenton është një psikolog arti italian, i cli bën interpretime gjuhësore të veprës së artit pamor. Ai i jep gjuhes se Arteve vizive kuptim, domethenje. Argenton ka shkruar për shprehjen dhe kualitetin ekspresiv dhe për përceptimin dhe dinamikën e tij. Trajtimi gjuhësorë i punëve të Delisë, i jep domethanje dinamikës së përceptimit të Delisë që nuk është vetëm biologjik dhe e bën të mundur përceptimin e kualitetit ekspresiv të punëve të Delisë.
