Kreu Blog Faqe 59

A do të mund ti shpëtoje SPAK-u politizimit?

0

Shkruan Zef Ndreka

Kjo mbetët pyetja më thelbësore për fatin e reformës në drejtësi. Për ta analizuar duhet thënë se SPAK-u nuk i shpëton politizimit vetëm përmes vullnetit, por kur të plotësoje disa kushte strukturore dhe kulturore që sot në sytë e opinionit i shohim ende të brishta.
SPAK-u sot është dukshëm nën presion politik dhe ky fakt është i pashmangshëm, sepse në Shqipëri, politika ka kontrolluar për dekada të tëra drejtësinë dhe sepse dosjet lidhen drejtpërdrejt me pushtetin dhe pasurinë.
SPAK-u ka për detyrë të prek interesa reale dhe jo simbolike e për këtë presioni nga pozita dhe opozita ndaj tij do të ishte i pashmangshëm.
Me hir apo pahir, të dyja palët e duan SPAK-un, por vetëm kur godet tjetrin. Berisha i akuzuar ekzaltohet kur akuzohet dikush nga qeveria, ndërkohë nuk lë fjalë e epitet pa thënë sapo i vjen dita të paraqitet në zyrat e hetimit si i akuzuar.
Kjo do të thotë se politizimi nuk vjen vetëm nga ndërhyrjet direkte, por edhe nga përdorimi propagandistik i çdo vendimi të tij.
Për ta vazhduar analizën, na ndihmon pyetja:
Mandati i kufizuar kohor i SPAK-ut, a është dobësi apo garanci?
Dihet se parlamenti ka miratuar me 100% të votave organin e akuzës SPAK, me mandat të kufizuar dhe kjo është një thikë me dy tehe.
Sëpari mund të konsiderohet dobësi, sepse krijon ndjesinë e përkohshmërisë dhe i shton tundimet për llogari politike apo personale.
Sëdyti mund të shihet edhe si garanci, sepse i detyron prokurorët të veprojnë shpejt dhe me vendosmëri, për të lënë gjurmë para se struktura të riformatohet.
Por nqs SPAK-u nuk arrin të krijoje standarde të pakthyeshme gjatë këtij mandati dhe të ketë rezultate konkrete për peshqit e mëdhenj në veçanti, ai rrezikon të mbetet një episod kalimtar dhe jo një institucion që lë gjurmë.
Një nga rreziqet reale të SPAK-ut sot mbetet selektiviteti, që në një farë mënyre e politizon institucionin. Ky politizim nuk shfaqet domosdoshmërisht me urdhra politikë, por me
zgjedhje selektive të çështjeve, me ritme të ndryshme hetimi për subjekte të ngjashme, me
heshtje të zgjatura për dosje të nxehta siç po ndodh me vrasjet e 21-janarit, me Gërdecin, me dosjen Partizani, etj.
Sot publiku po percepton se SPAK-u po heton shpejt disa, ndërsa të tjerë nuk po prekën. Ky është momenti që besimi fillon të bie, pavarësisht rezultateve të pjesshme.
Pyetja tjetër që vjen:
Çfarë e mbron realisht SPAK-un nga politizimi?
Nga politizimi, organi i akuzës nuk mbrohet me deklarata, por me transparencë procedurale dhe sa më larg mediave.
Politizimin e SPAK-ut e mbron barazia në standardin e hetimit, pavarësisht emrave, e mbron mbështetja qytetare, jo ajo politike.
E mbron rezistenca ndaj spektakleve dhe presioneve publike.
Në rastin kur SPAK-u do të filloje të sillet si aktor politik dhe do ti përgjigjet opinionit të ditës, atëhere e humb betejën për të cilën është krijuar.
Gjithsesi, SPAK-u nuk do ta shmangë plotësisht politizimin, por mund ta kufizojë atë, duke vepruar si institucion teknik dhe jo si institucion emocional, sepse gjykimi historik me mbarimin e mandatit të tij nuk do të jetë sa politikanë arrestoi, por a arriti të ndryshoi rregullat e lojës, apo vetëm figurat në skenë!
Kjo është prova e vërtetë e pavarësisë së tij.

Skandal në Aeroportin e Bergamos: Shqiptarët bllokohen në kontrollin e pasaportave

0

Një situatë alarmante po zhvillohet në Aeroportin e Bergamos (Il Caravaggio International Airport), ku dhjetëra qytetarë shqiptarë janë bllokuar prej më shumë se 3 orësh në kontrollin e pasaportave.

Sipas dëshmive nga vendi i ngjarjes, kontrollet po ushtrohen vetëm mbi shqiptarët, ndërsa pasagjerë të kombësive të tjera po kalojnë normalisht.

Skandal në Aeroportin e Bergamos: Shqiptarët bllokohen në

Qytetarët e bllokuar në aeropotin “Il Caravaggio International Airport”

 

Pamjet dhe dëshmitë flasin për një kaos të vërtetë, që po kthehet në ferr sidomos për nënat me fëmijë të vegjël dhe të moshuarit, të detyruar të presin pa asnjë shpjegim zyrtar, pa ndihmë dhe pa respekt minimal njerëzor.

Qytetarët shprehen të indinjuar për trajtimin që po u bëhet, duke e konsideruar një diskriminim të hapur dhe poshtërues, që i trajton shqiptarët si qytetarë të dorës së tretë.

Situata ka ngritur pikëpyetje të forta edhe mbi marrëdhëniet politike mes Shqipërisë dhe Italisë, të promovuara publikisht si vllazërore nga kryeministri Edi Rama dhe kryeministrja italiane Giorgia Meloni, por realiteti në terren flet ndryshe.

Deri në këto momente, nuk ka asnjë reagim zyrtar nga autoritetet italiane apo shqiptare, ndërsa pritja vazhdon dhe tensioni rritet.

Ngjarja kërkon reagim urgjent institucional dhe transparencë të plotë për arsyet e këtij trajtimi selektiv ndaj qytetarëve shqiptarë.

Shteti paranoid: Kur shteti çmendet, por vjedh me ndërgjegje

0

Shkruan: Naim Flamuri

Ka pushtete që gabojnë. Ka pushtete që dështojnë. Dhe ka pushtete që dëmtojnë me vetëdije. Ky i fundit nuk është më thjesht autoritarizëm. Është patologji pushteti: një përzierje paranoje, agresioni institucional dhe psikopatie të ftohtë, ku shteti pushon së qeni shërbim publik dhe shndërrohet në armë kundër qytetarit, ndërsa arka e shtetit në bankë private të pushtetit.

Lideri-shpëtimtar dhe realiteti i copëtuar.

Në këtë sistem, udhëheqësi nuk gabon kurrë. Ai është i pazëvendësueshëm, i domosdoshëm, shpëtimtari i përhershëm. Çdo kritikë është komplot. Çdo opozitë është armik. Çdo gazetar është tradhtar. Kështu lind realiteti paralel: një botë propagande ku suksesi shpallet çdo ditë, ndërsa varfëria, ikja dhe korrupsioni fshihen pas gjuhës së frikës dhe alarmit të përhershëm. Kjo nuk është siguri kombëtare. Kjo është paranojë shtetërore. Shizo-paranoja politike: kur pushteti refuzon të vërtetën. Në këtë mendësi: faktet ndahen në “të dobishme” dhe “armiqësore”, e vërteta ekziston vetëm kur i shërben pushtetit, gënjeshtra quhet stabilitet, Shteti flet për fitore, qytetarët për mbijetesë. Shteti shpall projekte madhore, ndërsa milionat zhduken. Jo sepse nuk dihen. Por sepse nuk duhen parë.

Psikopatia me vetëdije: krimi i planifikuar.

Mos u mashtroni: këta nuk janë të hutuar, as të paditur. Ata e dinë: kur firmosin kontrata që vjedhin, kur shkruajnë ligje që mbrojnë grabitjen, kur heshtin drejtësinë dhe ndëshkojnë denoncuesit. Këtu vjedhja nuk është incident, është strategji. Korrupsioni nuk është skandal, është arkitekturë pushteti. Psikopatia me vetëdije nuk beson propagandën. Ajo e përdor atë.
Paranoja si perde e hajnisë
Në këtë shtet: transparenca quhet rrezik, hetimi quhet destabilizim, drejtësia quhet armike. Dhe ndërkohë: buxheti copëtohet, pasuria publike privatizohet, shteti shitet pjesë-pjesë Jo natën. Por në dritë. Me ligj, me vulë, me arrogancë. Agresioni institucional: shteti kundër qytetarit. Ky pushtet nuk bind, ndëshkon. Nuk dialogon, kërcënon. Nuk shërben, kontrollon. Ligji zbatohet selektivisht. I forti mbrohet, i dobëti shtypet. Denoncuesi persekutohet, hajduti promovohet. Kjo nuk është rend. Kjo është disiplinë frike. Kur pushteti: e sheh veten si shpëtimtar, kritikat si armik, shtetin si plaçkë, atëherë nuk kemi më demokraci, por shtet paranoid me fasadë demokratike. Dhe rreziku më i madh nuk është se pushteti çmendet, por se e di saktësisht çfarë po bën. Sepse paranoja nuk ndërton. Psikopatia nuk qeveris. Dhe pushteti që vjedh me ndërgjegje nuk zgjat përgjithmonë.

Protesta e PD-së që largoi vetëm Salianjin

0

Shkruan Zef Ndreka

Protesta e PD-së arriti vetëm një “sukses të rradhës”, largimin zyrtarisht vetëm të Salianjit, pasi sipas Berishës, ai preku dhe kaloi vijën e kuqe!
Ky dështim dhe kjo sjellje në vazhdimësi e Berishës, tregoi se PD-ja ka shfaqur prej vitësh simptomën e qartë të krizës së thellë ku ndodhet bashkë me gjithë opozitën shqiptare.
Në pamje të parë, njoftimi apo paralajmërimi i protestës u shpall si protestë e madhe kundër qeverisë, por në thelb rezultoi pa asnjë objektiv të qartë politik, pa asnjë kauzë konkrete qytetare, pa asnjë strategji dhe pa vazhdimësi.
Po ta shikojmë qartë dhe ftohtë, bilanci real i protestës së radhës, ishte minimal, sepse nuk pati asnjë tronditje të pushtetit,
asnjë fitore morale apo politike, asnjë rritje të besimit publik.
E vetmja pasojë për të, ishte izolimi edhe më i madh i Salianjit, i cili u përdor si figurë për të justifikuar një përplasje të kontrolluar, pa asnjë rrezik për Berishën, lidershipin real të PD-së.
Edhe këtë radhë, kjo protestë tregoi disa të vërteta të hidhura për opozitën në përgjithësi, dhe veçanërisht PD-në e cila nuk prodhon më kauza, por vetëm reagime emocionale.
Dihet edhe nga praktikat demokratike por edhe nga teoritë politike se protestat shërbejnë vetëm për konsum të brendshëm, për të mbajtur bazën të tensionuar dhe jo për të ndryshuar realitetin politik.
Është për tu cilësuar se figura në politikë si Salianji janë aq lehtësisht të zëvendësueshme, ndërsa struktura e vjetër e komandës në PD mbetet e paprekur, pavarësisht dështimeve pa fund.
Por duhet theksuar, se protesta e 22 dhjetorit, nuk i shërbeu as opozitës dhe as qytetarëve. Ajo shërbeu vetëm për të zhvendosur vëmendjen nga dështimet strategjike, për të ricikluar narrativën e viktimizimit të Berishës dhe për të treguar edhe një herë se PD sot është më shumë një mekanizëm mbijetese sesa një alternativë qeverisëse.

Videot e Ergys Agasit kapin edhe vjedhësit e TIMS

0

Në vendimin e Gjykatës së Posaçme për masat e arrestit të të akuzuarve për tenderat e AKSHI-t, ka të paktën dy personazhe, të cilët akuzohen edhe si bashkëpunëtorë në vjedhjen e databazës së sistemit TIMS të Policisë së Shtetit, ngjarje e ndodhur më 2 gusht 2023.

E para, që shfaqet, është Ervina Gjana, Drejtore e Drejtorisë për Hetimet e Krimeve Kibernetike, e emëruar në këtë post pikërisht më 2 gusht 2023, pra në ditën e krimit.

Përfund njërës nga fotot, që gjenden në vendimin e gjykatës, shkruhet: Ergys Agasi: (flet ne telefon) O mo vlla, hë ça bën mirë je ti… mirë, mirë. Shiko tashi, do të vi ERVINA se do të bëhet një aksion për disa falsifikime…”
Ervina u katapultua në majë të Policisë së Shtetit, në postin e Drejtores për Hetimet e Krimeve Kibernetike, në kohën kur ministër ishte Taulant Balla dhe Drejtor i Përgjithshëm, Muhamet Rrumbullaku.

Sipas Taulant Ballës, Ervina ishte pjesë e një “ekipi të ri, brenda Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë, që ka marrë përsipër, nga qershori 2023, një ndryshim tërësor të mënyrës së administrimit teknik dhe të sigurisë…”
Procedura e emërimit të Gjanës ishte, fund e krye, në shkelje të ligjeve për emërimet në Policinë e Shtetit. Gjithçka e shtypur me këmbë, nisur nga kushti kryesor, ajo kishte përfunduar studimet për “inxhinieri informatike”, ndërkohë që Drejtoria, për Hetimet e Krimeve Kibernetike, ishte një strukturë hetimore.

Në kuadër të hetimit të SPAK për tenderat e AKSHI-t, hetuesit e BKH-së vendosën të kontrollonin banesën e Ervina Gjanës dhe bashkëshortit të saj, Renato Hristiç. Ata kishin të dhëna të sakta se, bashkëshorti i Ervina Gjanës, ishte lidhje e Ergys Agasit, herë në rolin e shoferit personal, herë në ndonjë rol tjetër.

Po kështu, hetuesit kanë dyshime se, i njëjti personazh, pra Ergys Agasi, përmes Drejtores Gjana, vinte në lëvizje strukturat e hetimit kibernetik për të goditur biznese të ligjshme apo grupe kriminale rivale, me qëllim largimin e tyre nga veprimtaria ku ai, apo miq të tij, kishin interesa.

Për këtë arsye hetuesit kanë veçuar, apo zgjedhur, pjesën e përftuar nga videot, që Agasi i bënte vetes, ku thuhet: “Shiko tashi, do të vi ERVINA se do të bëhet një aksion për disa falsifikime”. Me vazhdimin, që nuk është në foto: “…dhe që të mos dali fjala, se dun me i plas mrena. Kupto ti, me kujdes…”

Pra, në rastin më të mirë, ne jemi para një dekonspirimi të vërtetuar të një aksioni policor, e dyta, jemi para rastit të ndarjes me dikë tjetër të një sekreti policor, e treta, mund të dyshohet se Agasi është i interesuar të goditet grupi, pasi mund të ketë qenë rival i tij, apo lidhjeve të tij në bisnese të pastra, apo të pista.

Personazhi i dytë, i historisë së vjedhjes së databazës së TIMS, që shfaqet në dosjen e tenderave të AKSHI-t, është Klodian Mazari, njëri nga civilët, të cilët, në 2 gusht 2023, u futën në brendësi të ambienteve të Policisë së Shtetit dhe operuan, gjatë e gjatë, për kopjimin e të dhënave të sistemit TIMS.

I njohur si lidhje e Ermal Beqirit., biznesmenit tjetër të shpallur në kërkim nga SPAK për tenderat e AKSHI-t – sipas të dhënave të dosjes, faqe 131, Klodian Mazari shfaqet si Kryetar i Komisionit të Shqyrtimit të Ankesave (KSHA) pranë AKSHI-t.

Sipas hetimit, Klodian Mazari dhe dy anëtarë të tjerë të këtij komisioni, kanë marrë në shqyrtim ankesën e kompanisë “Advanced Business Solution” të bisnesmetit Gerond Meçe, të njëjtit që u morr peng nga grupi kriminal që kishte privatizuar tenderat e AKSHI-t.

Po sipas hetimit, Klodian Mazari, dhe dy anëtarët e tjerë të Komisionit të Shqyrtimit të Ankesave, kanë sajuar një argument jo ligjor për të hedhur në kosh ankimimin e Kompanisë së Gerond Meçes.
Saktësisht “…arsyetimi ligjor i KSHA-së është haptazi i pabazuar, pasi nuk ka një bazë ligjore, apo referim në ndonjë normë ligjore konkrete…”

Përfundimisht mund të thuhet se shfaqja, e këtyre dy personazheve, në hetimet për tenderat e AKSHI-t, jo vetëm që bën më të besueshme akuzën se, njerëzit që vodhën databazës e sistemit TIMS kanë funksionuar si grup i strukturuar kriminal, por edhe faktin e dyshuar, se ata janë pjesë e një organizate më të madhe, dhe më të rrezikshme, të vjedhjes së të gjitha informacioneve, apo të dhënave sekrete, që ruhen në institucionet e shtetit tonë.

Në SPAK edhe ish drejtori i burgjeve Agim Ismaili

0

Ish-drejtori i Burgjeve, Agim Ismaili është paraqitur sot (23 dhjetor) në Prokurorinë e Posaçme, pasi është marrë  zyrtarisht nën hetim nga SPAK.

Ai akuzohet për veprat penale: Përgjimi i paligjshëm i të dhënave kompjuterike, pjesëmarrja në grup të strukturuar kriminal dhe kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal.

Gjithashtu ai u thirr për t’u marrë në pyetje në lidhje me tentativën e hakërimit të SPAK edhe me datën 2 tetor të këtij viti.

Sipas burimeve, Prokuroria e Posaçme ka marrë informacion më 12 mars 2025 se ishte vënë në shënjestër të një ndërhyrje të paligjshme të adresave të email-eve të prokurorëve të posaçëm.

Por, nuk u arrit të ndërhyhej në sistemin e brendshëm të Prokurorisë së Posaçme, i cili mbeti i pacënuar, sipas SPAK, falë masave të sigurisë.

Zora Raeburn, shkrimtarja që të gjithë e refuzuan, anatomia morale e një qëndrese të pamposhtur

0

Shkruan Albert Vataj

Për 30 vite ajo u refuzua. Dyer që mbyllën, nuk e ndaluan atë të ndiqte rrugën për tek ëndrra. “Na vjen keq t’ju informojmë…”, ishte ai formalitet përjashtues që nuk e nënshtroi atë. Çdo herë që rrëzohej, ngrihej më e vendosur për të vazhduar. Thellë brenda saj ishte një zë që kërkonte të dëgjohej. Fjala e saj kishte diçka për të përçuar edhe pse nuk ju dha leje. Një shpirt që kërkonte komunikim me njerëzit dhe botën, që shtypej nën peshën e ndalimit. Por Zora Raeburn nuk lejoj që dielli brenda saj të shuhej në një botë të ngërthyer në terr mospranimi.


Zora Raeburn është një prej atyre grave që u shndërrua në fenomen qëndrese përmes këmbënguljes. Ajo nuk ishte emër i kanonit letrar, as ikonë e suksesit editorial; megjithatë, ajo mishëron një nga aktet më të pastra të besimit në vetvete dhe në thirrjen krijuese. Qëndresa e saj nuk u ndërtua mbi lavdi, por mbi refuzime; jo mbi duartrokitje, por mbi heshtjen e gjatë dhe shurdhuese të institucioneve kulturore. Dhe pikërisht aty, në këtë zonë të errët ku shumica dorëzohen, Zora vendosi të mos tërhiqej.
Pyetja e parë, “çfarë po bën një grua e moshuar në një shkallë rrugore, përballë një muri të mbuluar me fletë letre?”, është thelbësore, sepse përgjigjja e saj nuk është e thjeshtë. Ajo po ngjit Golgotën e vet. Fletët e bardha, të radhitura si dëshmi, janë letrat e refuzimit, një arkiv i dështimit sipas standardeve të botës, por një monument i besnikërisë ndaj ëndrrës sipas standardeve të shpirtit. Ato nuk janë turp; janë certifikata të përpjekjes.
Ëndrra e Zorës u formësua herët, por guximi për ta shpallur publikisht erdhi vonë, rreth të dyzetave, kur jeta kishte bërë tashmë punën e saj për ta vënë në provë. Ajo iu drejtua botuesve, bibliotekave, studiove të filmit, producentëve të radios, me letra që bartnin të njëjtën shpresë dhe merrnin pothuajse gjithmonë të njëjtën përgjigje: “Na vjen keq t’ju informojmë…”. Kjo formulë, e ftohtë dhe standarde, u bë refreni i jetës së saj për tridhjetë vjet. Për shumëkënd, një refuzim i tillë është fund; por për Zorën, ishte vetëm një ndalesë e përkohshme.

Kushtet materiale nuk i dhanë asnjë favor. Në moshën 72-vjeçare, kur shoqëria pret dorëzim dhe qetësi, ajo zgjodhi rrugën, fjalë për fjalë. Luajti violonçel në të ftohtë, në acar, duke kthyer artin e saj në mjet mbijetese. Më pas, një punë si daktilograf-stenografi, e kombinuar me pensionin e pleqërisë, i dha mundësinë minimale për të bërë atë që sistemi ia kishte mohuar për dekada, të botonte romanin e saj. Kjo nuk ishte thjesht një arritje editoriale; ishte një akt drejtësie ndaj vetes.
Fotografitë e Ken Russell, pjesë e serialit “Zora e pamposhtur”, janë më shumë se dokumentim. Ato janë interpretim. Russell, me ndjeshmërinë e tij të rrallë, e sheh Londrën e pasluftës jo si sfond, por si bashkëpersonazh, një qytet i lodhur, por i gjallë; një shoqëri që rindërton muret, por jo gjithnjë shpresat. Çdo shkrepje është një kapitull vizual ku dokumentarja dhe poetika bashkëjetojnë. Zora, e rrethuar nga refuzimet e saj të ngjitura në mur, nuk shfaqet si viktimë, por si akuzuese e heshtur e një sistemi që shpesh ngatërron vlerën me tregun.
Aktin e ekspozimit publik të refuzimeve, një gjest që do të dukej vetëposhtërues për shumëkënd, Zora e kthen në performancë etike. Ajo i heq refuzimit fuqinë për të plagosur, duke e shndërruar në dëshmi. Në vend që ta mbajë dështimin si barrë private, ajo e bën publike, e vë në mur, e fton botën ta shohë. Ky është një akt subversiv: refuzimi, i menduar për ta mbyllur gojën e autorit, kthehet në zë.
Qëndresa e Zorës është epike jo sepse fitoi kundër të gjithëve, por sepse refuzoi të humbiste kundër vetes. Ajo e kuptoi se humbja e vërtetë nuk është mosbotimi, por braktisja e thirrjes. Në këtë kuptim, Zora Raeburn i përket një galerie të rrallë njerëzish që nuk e matin jetën me rezultatet e menjëhershme, por me besnikërinë ndaj asaj që e ndjejnë si të domosdoshme.
Historia e saj është një paralajmërim dhe një ngushëllim njëkohësisht. Paralajmërim, sepse tregon sa lehtë mund të vriten ëndrrat nga indiferenca. Ngushëllim, sepse dëshmon se ëndrra mund të mbijetojë edhe kur gjithçka tjetër dështon, madje edhe përtej jetës së atij që e mbarti. Zora luftoi deri në fund jo vetëm për të fituar, por për të lejuar që ëndrra e saj të vazhdojë të marrë frymë, si një testament i vullnetit njerëzor që nuk pranon të mbyllet në kornizat e refuzimit.

“Mijëra orë filmime”- Komanduesi i Edi Ramës Ergys Agasi ka shkarkuar nga detyra 3 ministra të brendshëm se nuk i pëlqenin! Do dalin gjëra të rënda, ka cënuar sigurinë kombëtare

0

Gazment Bardhi deklaroi në emisionin “Studio 24” se Prokuroria ka sekuestruar një numër të madh përgjimesh të Ergys Agasit ku, sipas tij, përfshihen ministra dhe zyrtarë të lartë të qeverisë Rama.

Ai tha se Agasi ka regjistruar për vite me radhë takimet në shtëpinë dhe zyrën e tij, duke krijuar një arkivë me mijëra orë pamje që, sipas Bardhit, tregojnë mënyrën se si ka funksionuar pushteti, nga aferat korruptive dhe ndarja e tenderave, deri te lidhjet me krimin e organizuar.

Bardhi pretendoi se Agasi kontrollonte institucionet e sigurisë kombëtare dhe se kishte mbështetjen e kryeministrit Edi Rama, ndërsa paralajmëroi se nga hetimet priten zbulime të rënda që prekin edhe sigurinë kombëtare.

Gazment Bardhi: Prokuroria ka sekuestruar një numër të konsiderueshëm përgjimesh ku përfshihen ministra.

Zoti Agasi kishte një hobi, regjistronte veten, janë me mijëra orë filmime ku del në sipërfaqe si ka funksionuar qeveria e Ramës.

Nga kryeministri e me radhë kanë rënë në rrjetën e drejtësisë. Nga afera korruptive tek ndarja e tenderave, tek vrasjet dhe ndihma ndaj krimit të organizuar.

Agasi ka filmuar, kush ka shkuar në shtëpinë dhe zyrën e tij është regjistruar, i ndante dhe i ruante filmimet me data me muaj e vite, kishte një arkivë të plotë.

Agasi ka qenë tipikisht një njeri që koordinonte dhe për shkak të mbështetjes së jashtëzakonshme të Ramës dhe forcës që i vinte nga pushteti i krimit, ka menduar se nuk do të vinte prokuroria në derën e tij. Edhe pse prokuroria e tij kishte shkuar. Do të dalëin gjëra të rënda, do të dalin që cështjet që lidhen me sigurinë kombëtare kanë qenë në duart e krimit të organizuar.

Agasi kontrollonte cdo institucion të sigurisë kombëtare, nga mbrojtja, SHISH, deri tek policinë. Me pushtetin, në krah të tij qëndronte Rama. Ai kontrollonte këto instituciobe, Agasi ka shkarkuar nga detyra 3 ministra të brendshëm për shkak se nuk i pëlqenin Ergys Agasit.

Belinda Balluku me 14 supermarkete, këta po vjedhin më shumë se diktatorët afrikanë, vjedhjet e zv.kryeministres shkojnë në 1.2 mld euro

0
Screenshot

Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka lëshuar akuza të forta ndaj zëvendëskryeministres Belinda Balluku dhe kryeministrit Edi Rama, duke deklaruar se vjedhjet e tyre arrijnë në shifra deri në 1.2 miliardë euro.

Në një deklaratë për mediat, Berisha tha se Ballukut i janë gjetur pasuri të mëdha, përfshirë 300 apartamente dhe 14 supermarkete, ndërsa e cilësoi situatën si një nivel grabitjeje që, sipas tij, tejkalon edhe diktatorët afrikanë.

Duke iu referuar dosjes së AKSHI-t, kreu i PD-së u shpreh se ky institucion ishte kthyer në “kopshtin privat” të kryeministrit Edi Rama. Sipas Berishës, “lulet e këtij kopshti” ujiteshin nga Linda e Surrelit, ndërsa “kopshtari” ishte baxhanaku i kryeministrit.

“Edi Rama pa dorëzuar veten e vet nuk dorëzon Lubi Ballukun. Siç keni dëgjuar nga dosja e plotë, dëmi dhe vjedhjet shkojnë në 1.2 miliardë euro vetëm në këto dosje. Aty hajduti i parë është Edi Rama,” deklaroi Berisha.

Ai shtoi se krahas këtyre, ka dalë edhe dosja që lidhet me baxhanakun e Ramës, të cilën e quajti “dosja e kopshtit privat të Edi Ramës apo AKSHI-t”.

“Lulet e atij kopshti i ujiste Linda, jo Linda e AKSHI-t, por ajo e Surrelit. Kopshtari i atij kopshti ishte Frangu, baxhanaku i Edi Ramës. Në atë kopsht shtetëror ishin marrë tre pengje dhe ndoshta gjëra të tjera shumë të mëdha mund të dalin,” u shpreh Berisha.

Sipas tij, kryeministri Rama është i vetëdijshëm se mbi të rëndojnë krime me përmasa shumë të mëdha, që sipas Berishës “dalin jashtë çdo parashikimi”.

“Nëse Lubisë i janë gjetur 300 apartamente, 14 supermarkete e të tjera, ju garantoj se ato të Ramës janë 8 deri në 10 herë më të mëdha se këto të Lubisë. Pra, kemi të bëjmë me këtë situatë,” përfundoi Berisha.

Deputetja e PS, Olta Xhaçka paraqitet në SPAK

0

Deputetja e Partisë Socialiste dhe ish ministrja Olta Xhaçka është paraqitur në Prokurorinë e Posaçme.

Nuk dihen ende arsyet e paraqitjes së Xhaçkës në SPAK. Ndërsa e pyetur nga gazetarët ajo nuk dha asnjë koment.

Më herët Prokuroria e Posaçme ka thene se ka kryer veprime të shumta hetimore, të cilat kanë konsistuar ndër të tjera edhe në veprimtarinë e kryer nga shtetasi Artan Gaçi në kuadër të bashkëpunimit të supozuar apo dhe qoftë dijenisë së tij rreth ekzistencës së dokumenteve të falsifikuara, nëpërmjet të cilëve është përfituar edhe toka e llojit truall.

Organi i akuzës ndër të tjera sqaron se asnjë e dhënë e sipërfaqeve konkrete nuk ka rezultuar në lidhje me përfitimin e trojeve të sekuestruara apo konfiksuara për shkak të detyrës që ushtronte në atë periudhë subjekti i posaçëm Olta Xhaçka.

POSTIMET E FUNDIT