Tronditet sërish qeveria! Merret i pandehur ish-drejtori i Përgjithshëm të Burgjeve, Agim Ismaili
Struktura e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) ka shënuar një zhvillim thelbësor në hetimin e sulmit kibernetik të marsit, duke marrë zyrtarisht statusin e të pandehurit ish-drejtorin e Përgjithshëm të Burgjeve, Agim Ismaili.
Z. Ismaili u paraqit sot në ambientet e SPAK, ku qëndroi për rreth një orë e gjysmë (1 orë e 30 minuta), pas të cilës u largua pa pranuar të prononcohej para gazetarëve.
Ky vendim vjen në kuadër të hetimeve intensive për tentativën e ndërhyrjes së paligjshme në sistemin e postës elektronike të prokurorëve të posaçëm, ngjarje e regjistruar më 12 mars 2025.
Pikat Kryesore të Zhvillimit
Statusi i Ri: Agim Ismaili, i cili më parë ishte pyetur si “person në dijeni” në lidhje me të paktën dy dosje hetimore, tashmë është marrë zyrtarisht i pandehur për tentativën e hakërimit.
Akuzat: Hetimet fokusohen në dyshimet për përfshirjen e Ismailit në skandalin e hakerimit, ku u komprometuan adresat e e-mail-eve të disa prokurorëve të posaçëm të SPAK.
Refuzimi i Komentit: Pas daljes nga zyrat e SPAK, Z. Ismaili nuk iu përgjigj pyetjeve të shumta të gazetarëve, duke zgjedhur të largohej menjëherë nga vendi.
Historiku i Sulmit Kibernetik
Ngjarja për të cilën hetohet ish-drejtori ka ndodhur në muajin mars, kur Prokuroria e Posaçme njoftoi se ishte vënë në shënjestër të një ndërhyrjeje të paligjshme.
SPAK theksoi se: Ndërhyrja ka ndodhur vetëm në adresat e email-eve të disa prokurorëve, ku hakeruesit shfrytëzuan fjalëkalime të dobëta. Falë masave të sigurisë, ishte arritur të parandalohej ndërhyrja në sistemin e brendshëm të IT-së së institucionit, duke garantuar se dosjet hetimore të ndjeshme mbeten të pacënuara.
Megjithatë, materialet e shkarkuara nga e-mail-et e prokurorëve rezultuan të kenë rënë në posedim të personave të tretë. Burime mediatike dhe hetimore kanë konfirmuar më parë arrestimin e dy personave – Zambak Gjoni dhe Arnold Rrokaj – të dyshuar si kryerësit e drejtpërdrejtë të ndërhyrjes, ndërsa emri i Z. Ismaili dyshohet se lidhet me shpërndarjen e këtyre informacioneve të rrjedhura.
Ky zhvillim shënon një moment kyç në hetimin që synon të zbulojë autorësinë e plotë dhe motivet pas kësaj tentativë të profilit të lartë, e cila vuri në shënjestër integritetin e institucionit kryesor të luftës kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar.
SPAK nuk ka forcë të arrestojë Belinda Ballukun, sheiken që ka vjedhur pasuritë e shqiptarëve
Në një vend ku drejtësia më në fund ka filluar të lëvizë, politika duket se ka zgjedhur të mos bëjë asnjë hap pas. Përkundrazi: po fortifikohet. Po ngurtësohet. Po mbyllet brenda një kështjelle të pathyeshme që nuk ngjan me shtetin e së drejtës, por me një sistem vetëmbrojtës, të frikësuar nga transparenca.
Në qendër të gjithë skenës, një lidhje politike që duket se nuk çahet: mbrojtja e hapur, e vazhdueshme dhe sfiduese ndaj Belinda Ballukut, një nga figurat më të forta të kabinetit. Nuk ka rëndësi çfarë raportesh dalin, çfarë shqetësimesh ngrihen, çfarë pyetjesh shtron opinioni publik—reaksioni politik është gjithmonë i njëjtë: rreshtim, jo reflektim.
Për shumë qytetarë, kjo pamje është e lodhshme dhe e njohur: sa herë që drejtësia përpiqet të depërtojë në strukturat e larta, politika e mbyll menjëherë rrethin. Ndërton një mur të hekurt që nuk ka lidhje me parimet e shtetit modern, por me instinktet më primitive të pushtetit: ruaj njerëzit e tu, kosto qoftë.
Kjo nuk është thjesht mbrojtje institucionale.
As solidaritet i natyrshëm brenda qeverisë.
Kjo është super-strukturë, një makineri e organizuar që dërgon mesazhe të qarta:
“SPAK mund të trokasë, por dera nuk hapet.”
“Hetimet mund të vijnë, por ne nuk lëshojmë askënd.”
“Presioni publik nuk na bën përshtypje.”
Ky mentalitet e vendos politikën përballë drejtësisë, jo në krah të saj.
E vendos pushtetin kundër transparencës, jo në shërbim të saj.
E vendos qeverisjen në rolin e një kështjelle mbrojtëse, jo të një administrate që i përgjigjet qytetarëve.
Ndërkohë, SPAK—i cili përpiqet të ndërtojë një epokë të re të sundimit të ligjit—përballet me një realitet të vështirë: një sistem politik që reagon jo me bashkëpunim, por me sfidë; jo me hapje, por me bunkerizim.
A është kjo shenjë pafajësie apo shenjë frike?
Është pyetje që publiku e bën përditë.
Sigurisht, askush nuk është fajtor pa vendim gjykate. Askush nuk duhet paragjykuar.
Por mënyra si lëvizin mbrojtjet politike flet më shumë se çdo analizë teknike.
Flet me tone të larta, të papërmbajtura, që lënë mbresa të qarta:
Pushteti nuk po dorëzon askënd. As sot. As nesër. As me raportet. As me presionin. As me SPAK-un.
Dhe pikërisht këtu lind thelbi i krizës tonë politike:
Drejtësia kërkon të hapë dyert, por politika po i mbyll me çelësa hekuri.
Ky është shtrëngimi i madh i momentit.
Ky është tensioni real i Tiranës politike sot.
Dhe kjo është arsyeja pse shumëkush e sheh këtë aleancë jo si bashkëpunim qeveritar, por si një mekanizëm mbrojtës që shkon shumë më larg se detyra, shumë më thellë se politika dhe shumë më fort se çdo raport zyrtar.
Pyetja që mbetet pezull:
A do të çajë drejtësia përmes kësaj kështjelle, apo do të fitojë sërish instinkti i vjetër i pushtetit për të mbrojtur të vetët me çdo çmim?
Gjyqtari Asim Vokshi, agjent i shërbimeve të huaja? KED: Shkelje penale publikimi i të dhënave të rremë
Këshilli i Emërimeve në Drejtësi, KED, ka reaguar këtë të hënë pas publikimit të një lajmi në Top Channel, lidhur me emërimin e anëtarit të Gjykatës së Lartë Asim Vokshi ”, që sipas institucionit “ka tejkaluar kufijtë e ushtrimit të përgjegjshëm të lirisë së medias”, duke bërë “akuza të pabazuara dhe pretendime të pavërteta”.
Në deklaratën zyrtare, KED thekson se Kushtetuta dhe ligji garantojnë lirinë e medias dhe të drejtën e informimit, por njëkohësisht kërkojnë që këto të drejta të ushtrohen “me përgjegjësi, pa abuzim dhe pa cenuar të drejtat e të tjerëve apo rendin publik”.
KED thekson se publikimi në fjalë “bazohet mbi të dhëna të rreme, të marra nga burime të dyshimta, në kufijtë e shkeljeve penale”, duke përbërë “një devijim serioz nga standardet ligjore dhe etike të informimit publik”.
Reagim i KED:
Kushtetuta dhe ligji garantojnë lirinë e medias dhe të drejtën e informimit, por njëkohësisht kërkojnë ushtrimin e tyre me përgjegjësi, pa abuzim dhe pa cenuar të drejtat e të tjerëve apo rendin publik.
Në vijim të publikimit të bërë nga “Top Channel”, që ka tejkaluar kufijtë e ushtrimit të përgjegjshëm të kësaj lirie, përmes akuzave të pabazuara dhe pretendimeve të rënda, të pavërteta dhe shumë të rrezikshme, që cenojnë figurën e magjistratëve të përmendur dhe autoritetin e organeve kushtetuese, Këshilli i Emërimeve në Drejtësi vlerëson të nevojshme të informojë opinionin publik për disa fakte themelore.
Indikacionet paraprake tregojnë se ky publikim mbështetet mbi të dhëna të rreme, të marra nga burime të dyshimta, në kufijtë e shkeljeve penale. Sa më sipër përbën një devijim serioz nga standardet ligjore dhe etike të informimit publik, ndërsa mbetet i paqartë qëllimi i vërtetë i lajmit.
1. Këshilli i Emërimeve në Drejtësi dhe Kryetari i tij nuk kanë fshehur asnjë informacion
Çdo veprim dhe vendimmarrje e Këshillit është zhvilluar në përputhje të plotë me ligjin dhe është formalizuar me vendime të miratuara, të cilat publikohen në mënyrë të rregullt në faqen zyrtare të KED, në respekt të parimit të transparencës dhe llogaridhënies publike. Një gjë e tillë nuk ka gjetur pasqyrim në raportimin mediatik të lartpërmendur.
2. Administrimi i informacionit të klasifikuar
Ligji përcakton qartë se të dhënat që prekin sigurinë kombëtare administrohen në mënyrë të posaçme dhe nuk mund të bëhen publike. Këshilli, duke respektuar rreptësisht detyrimet ligjore për ruajtjen e konfidencialitetit, ka verifikuar se të dhënat e përcjella ishin të pabazuara dhe nuk kishin asnjë ndikim ligjor apo faktik në vlerësimin e kandidatit.
3. Cenim i reputacionit institucional dhe i figurës së magjistratit
Publikimi i djeshëm përbën një akt të papërgjegjshëm, që cenon rëndë integritetin e magjistratëve, autoritetin e Këshillit të Emërimeve në Drejtësi, si dhe të institucioneve të tjera kushtetuese. Përhapja e të dhënave të klasifikuara ose interpretimi i shtrembëruar i tyre përbën shkelje të ligjit dhe dëmton besimin e publikut te institucionet kushtetuese.
4. Nevoja për verifikim të burimit të informacionit
Këshilli i Emërimeve në Drejtësi i kërkon organeve kompetente të verifikojnë menjëherë mënyrën se si është siguruar dhe shpërndarë informacioni i pavërtetë që mund të përmbajë të dhëna të klasifikuara, si dhe të vlerësojnë përgjegjësitë ligjore që rrjedhin nga ky veprim për efekt të ndjekjes penale ose administrative, në përputhje me parimet e përgjegjësisë dhe etikës publike.
5. Përkushtim ndaj ligjit dhe transparencës
Këshilli i Emërimeve në Drejtësi siguron opinionin publik se mbetet i përkushtuar që çdo proces të zhvillohet me paanësi, profesionalizëm dhe respekt të plotë për ligjin, i pandikuar nga asnjë formë presioni apo ndërhyrje të paligjshme, duke garantuar që vlerësimi i kandidaturave të bëhet mbi baza të dokumentuara, të verifikueshme dhe në përputhje me parimet kushtetuese.
Nga Fishta tek Zhegjineja
Shkruan Zef Ndreka
Tragjedia e përfaqësimit shqiptar.
Nëse do të vendosnim përballë njëri-tjetrit portretet e deputetëve të dikurshëm dhe atyre të sotëm, do të dukej sikur kemi kaluar nga një akademi mendimi në një estradë mediokriteti.
Nga Gjergj Fishta që fliste me urtësi e peshë mendimi, tek Flamur Noka që ulërin mes tymit e tymnajës, nga Musine Kokalari, gruaja e parë që solli emancipimin në politikë, tek kërperatat dhe zogjtë e ekranit që e kanë kthyer sallën e Kuvendit në studio spektaklesh, historia parlamentare e Shqipërisë tregon një rënie të frikshme morale dhe intelektuale.
Kur fjala kishte peshë, parlamentet e viteve ’20-’30 ishin vende ku përfaqësohej ideali kombëtar.
Fishta, Gurakuqi, Noli, Merlika, Kokalari, Frashëri, këta ishin figura që shkruanin libra, jepnin mësim, përgatisnin ligje dhe mbanin përgjegjësi për fjalën e dhënë.
Debatet e tyre kishin kulturë, stil, mendim dhe përmbajtje. Edhe kundërshtitë ishin të ndritura, sepse përplaseshin ide, jo njerëz.
Në atë sallë nuk flitej për tendera, por për shqiptarin dhe Shqipërinë.
Ndërsa tani, britma zëvendësoi mendimin.
Sot, në vend të argumentit mbretëron zhaurima, në vend të logjikës mbretëron teatri i rrugës.
Deputetë që nuk kanë lexuar as një libër, që nuk dinë të formulojnë një frazë të drejtë, shajnë e shpifin pa asnjë turp.
Ata nuk përfaqësojnë popullin, por servilizmin ndaj shefit të partisë, interesin personal, apo rrjetet e tyre të klientelizmit.
Në një vend normal, Kuvendi është tempulli i ligjit dhe mendimit.
Në Shqipëri, shpesh është kthyer në arenë primitive, ku bëhet politikë si në stadium, me fishkëllima, thirrje dhe ofendime.
Ku shkojmë kështu?
Nqs elita politike është pasqyra e një kombi, atëherë imazhi që shohim sot është tronditës.
Por faji nuk është vetëm i deputetëve, por është edhe i shoqërisë që i voton, i partive që i përzgjedhin, dhe i mediave që i promovojnë si show.
Kur politika trajtohet si argëtim, përfundon në banalitet.
Shqipëria ka nevojë për një Rilindje të vërtetë, jo fasadash, por vlerash.
Duhet të rikthehet në politikë kultura e fjalës, pesha e përgjegjësisë dhe ndjenja e misionit.
Sepse siç thoshte Fishta:
“Kombi nuk rron me bukë, po me dinjitet.”
Fishta do të turpërohej po të shihte se kush e ka zënë sot vendin e tij në bankat e Kuvendit.
Por ndoshta do të na kujtonte edhe këtë, se asnjë komb nuk shpëton pa rilindur shpirtërisht.
Prandaj pyetja që mbetet nuk është më ku po shkojmë kështu, por a kemi ende guxim të ndryshojmë?!
Gjyqtarja Irena Gjoka nën hetim nga SPAK heq dorë nga gjykimi i çështjes ndaj Fatmir Mediut për tragjedinë e Gërdecit
Gjyqtarja e Posaçme Irena Gjoka deklaroi në seancën gjyqësore ndaj ish-ministrit të Mbrojtjes Fatmir Mediu, i cili është i pandehur për tragjedinë e 15 marsit 2008 në Gërdec, se do të paraqesë kërkesën për heqje dorë nga gjykimi i çështjes.
Sipas procedurës, kërkesa do t’i paraqitet zv.kryetarit të Gjykatës së Posaçme, për shkak se Gjoka pretendon se nuk mundet të vijojë shqyrtimin e dosjes penale, pasi ka qenë gjyqtare e seancës paraprake.
Sipas ligjit, zv.kryetari e shqyrton kërkesën e Gjokës dhe nëse kjo kërkesë pranohet, procesi ndaj ish-ministrit Mediu rikthehet nga e para.
Fatmir Mediu akuzohet si një nga përgjegjësit e Gërdecit, ku nga shpërthimi i punishtes së demontimit të armëve, humbën jetën 26 persona dhe u plagosën dhjetra të tjerë.
Belinda Balluku po fshihet si kriminele, 50 milionë euro ka vjedhur me një projekt
Gjatë diskutimeve për projektbuxhetin e vitit të ardhshëm, Bardhi tha se Kuvendi nuk mund të miratojë fondet për një ministri, kur drejtuesja e saj është “person i pandehur për vjedhje të fondeve publike”.
Ai shtoi se sipas akuzës së prokurorisë, vetëm në një projekt janë vjedhur 50 milionë euro, duke e cilësuar këtë si një situatë shumë të rëndë për institucionin që menaxhon investimet më të mëdha publike në vend.
“Ne duhet të miratojmë në parim buxhetin dhe fondet që do ti japim ministrisë përkatëse. Kemi një akuzë të prokurorisë që 50 mln euro janë vjedhur vetëm me një projekt. Ministrja të vijë të na bindë si do i besojmë ne menaxhimin e këtij buxheti, kur me fakte dhe prova që vetëm në një projekt janë vjedhur 50 milionë euro” deklaroi Bardhi.
Bardhi: Unë e kuptoj që ka një ngërç në rastin e ministrisë së Infrastrukturës, sepse ministrja në vend që të vijë të japë llogari në Komision, duhet të shkojë në SPAK, sepse është marrë e pandehur.
Ne duhet të miratojmë në parim buxhetin dhe fondet që do ti japim ministrisë përkatëse. Kemi një akuzë të prokurorisë që 50 mln euro janë vjedhur vetëm me një projekt. Ministrja të vijë të na bindë si do i besojmë ne menaxhimin e këtij buxheti, kur me fakte dhe prova që vetëm në një projekt janë vjedhur 50 milionë euro.
Për ne është shumë e rëndë.
Ministrja do të duhet të vijë të japë llogari. Kemi një akuzë zyrtare për ministren që vazhdon të jetë në detyre.
Nëse ka turp të vijë dhe të përballet me Kuvendi është çështje e saj personale. Zonja që dëshiron të jetë ministre do të duhet të vijë të raportojë në Komision. Ajo është e paligjshme ajo fshihet si një kriminele, si një person i pandehur i fshihet Kuvendit. Duhet të japë të vijë llogari.
Agim Molla, një nga ‘këngëtarët e fundit i ahengut shkodran’ dhe një nga mbrojtësit më të mëdhenj të kësaj tradite
Intervistë me klarinetistin Profesor Indrit Kodraliu, fizarmoniçistin Bashkim Kasemi, i cili jeton në SH.B.A, Boston dhe tastieristin Dritan Shega.
Nga Qamil Gjyrezi
Para disa ditësh muzika shkodrane ka humbur një prej figurave të saj më të çmuara. U nda nga jeta Agim Molla, i njohur si një nga ‘këngëtarët e fundit i ahengut shkodran’ dhe një nga mbrojtësit më të mëdhenj të kësaj traditë. Me një repertor të pasur prej mbi 400 këngësh, Agim Molla ishte kthyer në simbol të gjallë të ahengut, duke e përcjellë me një zë të pastër e të fuqishëm, ashtu siç e kishte trashëguar brez pas brezi. Për të, ahengu nuk ishte vetëm muzikë, por vetë jeta e tij. Prej më shumë se 45 vitesh, Agim Molla ka qenë pjesë e pandarë e gëzimeve familjare të shkodranëve, duke i shoqëruar me muzikë e duke mbajtur gjallë një traditë që përbën identitetin kulturor të qytetit. Ndarja nga jeta e Agim Mollës lë një boshllëk të madh në ahengun shkodran, por zëri dhe kontributi i tij do të mbeten përjetësisht pjesë e historisë muzikore dhe shpirtit të qytetit të Shkodrës.
Historiku i ahengut shkodran
Repertori i këngës qytetare shkodrane është shumë i pasur dhe i larmishëm. Një rol të rëndësishëm në këtë repertor kanë luajtur këngët e ahengut shkodran, të cilat kanë shoqëruar dhe vazhdojnë të shoqërojnë ditët më të rëndësishme të jetës së çdo shkodrani. Të lindura në ambient e në rrethana të caktuara historike, këto këngë kanë fituar tipare të veçanta duke u bërë shumë të dashura për njerëzit. Ato përbëjnë tharmin e shpirtit artistik të qytetit dhe janë ndër pasuritë shpirtërore më të vyera të tij. Këngët e ahengut, si krijim muzikor, lindën nga fundi i shek. XVIII e deri në vitet 40 të shek.XX. Ato u trashëguan brez pas brezi nga mjeshtrat popullorë, duke rritur pa reshtur shprehjen, forcën dhe bukurinë e tyre. Ahengu i vjetër shkodran përmban në repertorin e tij 700 këngë, ku në shumicën e tyre janë ruajtur me fanatizëm edhe në tekst e në muzikë. Sa i takon orkestrës me të cilën luheshin, instrument që luanin ahengegjijtë ishin: sazja, qemania (violina), dajria, etj. Në ahengun Shkodran sazja ka patur rolin e udhëheqësit të melodisë dhe ka mbi 150 vite që ajo mbijeton bashkë me këngët e ahengut.
Ndjenjat dhe emocionet që transmetonte Agim Molla me këngët e tija, 2 intervista me Profesor Indrit Kodraliu, Bashkim Kasemi dhe Dritan Shega.
Në vazhdin të studimit të anës emocionale dhe mesazheve që transmeton muzika, kam bërë një studim të shkurtër për këngëtarin Agim Molla. Në pjesën e parë, do ta trajtoj teorikisht ndjenjat dhe emocionet që transmetonte Agim Molla me këngët e tija. Kam zhvilluar gjithashtu 2 intervista me muzikantë që kanë bashkëpunuar me Agim Mollën në dasma, ambiente familjare dhe në skenë, me klarinetistin e njohur Indrit Kodraliu, fizarmoniçistin Bashkim Kasemi, i cili jeton në SH.B.A, Boston dhe tastieristin Dritan Shega që kanë bashkëpunuar me Agim Mollën. Në këtë studim do të analizoj gjithashtu disa këngë të këngëtarit Agim Molla të publikuara në You-tube.
Semiotika e këngëtarit të ahengut shkodran Agim Molla
Këngëtari Agim Molla përfaqëson një nga figurat e rëndësishme të traditës vokale urbane të Shkodrës, duke mishëruar në interpretimin e tij ‘shenjat kulturore’, emocionale dhe identitare të ahengut shkodran. Në këndvështrimin semiotik, arti i tij është një ‘sistem’ shenjash ku ndërthuren teksti poetik, melodia, intonacioni dhe gjuha trupore.
Në interpretimin e Agim Mollës, zëri bëhet një shenjuar i ndjenjës qytetare, i dashurisë së përmbajtur dhe i nostalgjisë që karakterizon shpirtin shkodran. Timbri i butë dhe artikulimi i qartë janë shenja që përfaqësojnë elegancën dhe qytetarinë e këngës shkodrane. Në këtë mënyrë, semiotika e performancës së tij shfaq marrëdhënien midis kulturës orale dhe kujtesës kolektive.
Ahengu, si formë e muzikës urbane tradicionale, është një tekst i hapur (Umberto Ecco), ku çdo interpretim sjell kuptime të reja. Agim Molla, me stilin e tij të përmbajtur, e kthen këngën në një ‘diskurs shenjash identitare’ – një akt komunikimi midis brezave, që bart vlerat e ndjeshmërisë dhe dinjitetit shkodran.
Në planin ikonik, fytyra e qetë dhe qëndrimi i tij gjatë interpretimit përforcojnë dimensionin simbolik të ahengut si art i maturisë shpirtërore. Ai nuk këndon vetëm për dashurinë apo për Shkodrën, por për qetësinë e shpirtit qytetar, e cila përmes muzikës bëhet mesazh universal. Prandaj, në analizë semiotike, Agim Molla është një “shenjuar” i kulturës shkodrane, ku çdo notë, çdo frymëmarrje dhe çdo heshtje ndërmjet vargjeve mbart një kuptim të thellë estetik dhe antropologjik: një mënyrë për të ruajtur kujtesën dhe shpirtin e qytetit përmes artit të këngës.
Intervistë me klarinetistin Profesor Indrit Kodraliu, , fizarmoniçistin Bashkim Kasemi, i cili jeton në SH.B.A, Boston dhe tastieristin Dritan Shega.
-Bashkim, kur keni filluar të luani në instrumentin e fizarmonikës dhe kush ka qenë mësuesi juaj i parë?
-Kam filluar të luaj në instrumentin e fizarmonikës autodidact në vitin 1968, dhe më ka mësuar fizarmoniçisti Xhevat Duroviqi dhe Skënder Tahiri. Kam filluar të luaj pa ditë notat ose siç thotë populli ‘me vesh’.
-A keni luajtur në dasma Ahengun shkodrane dhe si është pritur nga dasmorët pjesmarrës?
-Ahengu shkodran është pritur shumë mire prej Shkodrës. Dasmorët këndonin në dasma, merrnin pjesë me orkestrën.
-Me cilët instrumentistë keni luajtur në orkestër, në atë periudhë?
-Fillimisht kemi qenë vetëm unë me fizarmonikë dhe Agimi me dajre, duet. Kemi luajtur më vonë e të birin e Zef Kolecit, klarinetistin Gjovalin Koleci. Mbas viteve 70-të shkuam ushtarë. Gjatë shërbimit ushtarak ishim me Agimin, në një repart ushtarak luanim muzikë bashkë. Mbasi jemi liruar nga ushtria në 73 kemi luajtur në dasma me Agim Mollën.
-Sa këngë mendoni se ka Ahengu shkodran?
Si numur nuk jam i saktë, ka shumë?!
-Kur e keni takuar për herë të parë Agim Mollën dhe çfarë mendimi keni për zërin dhe interpretimin e tij të Ahengut shkodran?
-Siç thashë më sipër para viteve 70-të. Mbas viteve 70-të shkuam ushtarë dhe kur u liruam nga ushtria kur erdhëm në Shkodër, vazhduam bashkë të shkonim në dasma. Duhet të shtoj se kena luajtë 24 orë Aheng në një dasmë tek B. Gucia. Familjarët tanë kishin dalë nëpër Shkodër dhe po na kërkonin ku jemi. Sëbashku me neve ka luajtur Jak Vokrri në violinë, Gjovalin Koleci në Klarinetë, Luigj Fierza në Kitarrë dhe Bashkim Barbullushi në klarinetë. Mbasi jemi liruar nga ushtria në 73 kemi luajtur në dasma me Agim Mollën.
-Po klarinetistin e njohur Profesor Indrit Kodraliu kur e keni takuar?
– Indritin e kemi takuar në vitin 1995, kur ishte student. Indritit i pëlqente muzika shkodrane, ahengu dhe luante me neve me shumë passion.
-Indrit kur keni filluar të merrni pjesë në dasma?
-Kam filluar të luaj në klarinetë në dasma, që 16 vjeç, që në vitin 1989-90.
-Cilat kanë qenë raportet tuaja artistike me këngëtarin Agim Molla?
-Raportet me Agim Mollën kanë qenë shume te mira e profesionale. Kam mësuar shumë këngë shkodrane të vjetra Agimit dhe Bashkimit.
– Indrit, në çfarë tonaliteti i këndonte Agimi këngët e Ahengut?
-Agimi i ka kënduar këngët e Ahengut në tonalitete me shumë diezis. Ai i këndonte këngët në Fa diezis, maxhorë, minor, dhe Si maxhor, minor.
-A i trajtonte këngët mirë, në karakter, si këngët e vjetra Agimi?
-Si kërkush, si asnjë këngëtar tjetër të ahengut. Ai i këndonte me shumë pasion dhe dashuri këta këngë.
-Bashkim çfarë mendoni për të ardhmen e Ahengut shkodranë?
-Ishalla po e vazhdojnë të rinjtë, muzikantët dhe instrumentistët e rinj.
-Cfarë duhet të bëjnë këngëtarët dhe instrumentistët e rinj për ta ruajtur Ahengun të pastër?
-Duhet me i këndu këngët origjinal dhe tekstet origjinale.
– Indrit, a mendon se nxënësit e shkollës të muzikës ‘Prenk Jakova’ duhet të mësojnë këngët e Ahengut?
-Si program shkollor nuk e kanë, por duhet ta ruajnë traditën tonë të bashkëpunojnë me mësuesit dhe muzikantët e qytetit të Shkodrës.
Agim la një trashigimi shumë të pasur dhe ndikoi tek brezat e rinj për ahengun shkodran.
Bashkim Kasemi jeton sot në Amerikë në Boston. Ai është 73 vjeç. Ai thotë se nuk merret me muzikë. Ai përgjigjet se dëgjon muzikë shqiptare. Bashkimi ka disa libra me tekste këngësh të vjetra të dhuruara nga Adem Mani (1907-1983). Ademi ka luajtur në instrumentin e dajres dhe më ka dhuruar librat e Ahengut.
Intervistë me tastieristin dhe fizarmoniçistin Dritan Shega, i cili ka shoqëruar këngëtarin e Agim Molla.
-Dritan kur keni filluar të merrni me muzikë, a keni filluar të luani në Fizarmonikë apo në sintetizator?
-Kam filluar të merrem me muzike që 16 vjeç nëvitin 1995. Kam filluar mësimet në instrumentin e fizarmoniskës me Zija Dragovojën. Zijaja i njihte notat muzikore dhe mësova notat dhe akordet, dmth mësime në solfexh dhe fizarmonikë. Zijaja ishte mësues i mirë. Kurse instrumentin e Organos e kam filluar në vitin 2001.
-Si mendoni a është më mirë të shoqërohen këngët e Ahengut me fizarmonikë apo me organo?
-Këngët e Ahengut luhen më mirë me instrumentin e Fizarmonikës. Organon e kam përdorë për arësye praktike në dasma dhe evente familjare
-Kur e keni takuar për herë të parë këngëtarin Agim Molla dhe kur ka filluar bashkëpunimi?
-Agimin e kam takuar 17 vjet përpara, në vitin 2004, në një dasëm vajze në tek ish-SMT-ja e Shkodrës. Ishte hera e parë, që e kam takuar, mbasi unë kam bashkëpunuar me këngëtaren Donika Vuçini, Lulzim Bajrami etjerë.
-Agimi nuk ka ditur solfexh, si gjeje tonalitet që këndonte ai, lartësinë e zërit?
-Ai ka ditë me i përmendë tingujt e parë të akordeve, për shembull kur këndonte, si La, Si, Fa diezis, ose thonte nuk është në rregull, dmth në tonalitetin që këndonte. Thonte edhe për shembull oktavë poshtë, regjistër të mesëm, ose fillinte vetë këngën dhe unë i shkoja mbas këngës. Kishte vesh të mirë siç thonë ahengxhitë ose mësuesit e teorive, kishte vesh të brendshëm.
-Cilat këngë të Ahengut të Shkodrës i këndonte më me deshirë Agimi?
-Këngët shkodrane, perdet, Kangën ‘Hallah u shofsh moj karahase’, ‘Shabanaga del në derë’, etjerë disa këngë ‘ashikësh’ siç thotë populli, shkodranët.
-Me cilët instrumentistë të tjerë keni bashkëpunuar dhe si e mendoni formacionin orkestral sot?
-Kam bashkëpunuar me disa instrumentisë edhe me Profesor Indrit Kodraliun.
-A keni bashkëpunuar me klarinetistin e njohur Indrit Kodraliu mbasi e njeh mirë Ahengun dhe ka kenduar qe herët me Agimin, qëkur ka qenë në shkollën e mesme?
-Po, siç e thashë më lart, kam bashkëpunuar me klarinestistin Indrit Kodraliu dhe ka ndikuar shumë mirë tek unë, në planin muzikorë. Indriti ka përfunduar studimet e larta për muzikë, ka mbaruar Akademinë e arteve dhe kishte bashkëpunuar me Bashkim Kasemin, që ka shoqëruar Agimin që në rini, fillimet e tija në muzikë.
-Cfarë mendon për të ardhmen e Ahengut dhe me cilin këngëtarë Po bashkëpunon tani?
– Hëpërhë nuk kam ndonjë emër, do të bashkëpunoj me këngëtarë të mirë që e njohin muzikën shkodrane dhe këngët popullore dhe të reja shqiptare.
Mendoj që Ahengu duhet të ketë origjinalitet, jaret të jenë origjinale, të ruhen 12 mekamet e ahengut, të ruhet tradita, tesktet dhe melodia e këngëve.
-Ku banoni aktualisht dhe si shkoni në dasma, në mëngjez kur merret nusja?
Unë jam 46 vjeç, jam nga Mëlgusha, prej nga është edhe këngëtraja e njohur Alma Velaj. Sot në dasma, kur merret nusja loz në instrumentin e fizarmonikës dhe instrumente të tjerë perkusioni, dajra, tarabuk edhe klarinetë.
Skandali tjetër i Belinda Ballukut me tenderin e ndërtimit të portit të ri, ja si u favorizua kompania greke dhe u…
Pas tunelit të Llogarasë dhe aeroportit të Vlorës, një tjetër tender gjigant nën firmën e Belinda Ballukut ngjall dyshime për paracaktim, mungesë gare reale dhe favorizim të interesave të huaja.
Dyshime serioze ngrihen mbi mënyrën se si është zhvilluar tenderi për ndërtimin e portit të ri të Porto Romanos në Durrës, një nga projektet më të mëdha publike të dekadës, që menaxhohet drejtpërdrejt nga Ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë e drejtuar nga Belinda Balluku.
Ky port parashikohet të zëvendësojë portin aktual të Durrësit, duke u shndërruar në portën hyrëse të Korridorit 8 të NATO-s, por mënyra se si është menaxhuar procedura e tenderimit ka ngjallur dyshime për mungesë transparence, ndikim të interesave të huaja si Rusia, Greqia dhe Serbia dhe favorizime të qëllimshme.
Dyshohet se procesi i përzgjedhjes së kompanisë fituese ka qenë i diskutueshëm, ndërsa disa kompani perëndimore të nivelit të lartë janë skualifikuar në mënyrë të papritur, duke i hapur rrugë një kompanie greke me lidhje të debatueshme.
Çfarë ka ndodhur me Porto Romanon?
– Në korrik 2021 u hap tenderi për “Projektim të Detajuar të Porto Romanos”.
– Në nëntor 2021, RoyalHaskoningDHV&Partners u shpall fitues;
– Në fund të vitit 2022 u prezantua Projekti Teknik i Detajuar;
– Në korrik 2024, Autoriteti Portual i Durrësit nisi tenderin për ndërtimin e Porto Romanos – Faza I, me një limit buxhetor prej 39.3 miliardë lekësh, ose afërsisht 400 milionë euro. U rilançua në dhjetor 2024.
– Në shkurt 2025, 5 kompani morën pjesë në tender.
– Në prill 2025 vetëm 2 kompani u kualifikuan:
ArchirodonConstruction (Overseas) CompanyLtd. / Qipro – www.archirodon.net
VanOordDredging B.V.
/ Holandë – www.vanoord.com &Besix / Belgjikë – www.besix.com
Dhe u skualifikuan:
Boskalis / Holandë www.boskalis.com &WebuildS.p.A. / Itali www.webuildgroup.com
ChinaCommunicationsConstructionCompany CCCC www.ccccltd.cn
Jan De Nul / Belgjikë www.jandenul.com &SoletancheBachyInt’l www.soletanche-bachy.com &VinciConstructionGeoinfrastructure / Francë www.vinci-construction-geoinfrastructure.com
Konsorciumi francez, me i madhi ne Europe e apeloi vendimin shumë të diskutueshëm, por nuk fitoi.
Prapaskenat
Burime pranë qeverisë franceze kanë bërë të ditur se edhe presidenti Emmanuel Macron i ka shprehur pakënaqësinë kryeministrit Edi Rama për mënyrën se si u trajtua konsorciumi francez, pa arritur të ndikojë në vendimin përfundimtar. Komisioni i vlerësimit të tenderit, sipas të dhënave, përbëhej nga tre specialistë të huaj të kompanisë Royal HaskoningDHV, një përfaqësues i Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë dhe drejtori i Autoritetit Portual të Durrësit, i cili thuhet se ka pasur më parë angazhime në kompani greke.
Pse u zgjodh kompania më pak e kualifikuar – Archirodon?
Pas muajsh përplasjesh midis holandezëve, francezëve dhe shqiptarëve të këtij komisioni, Balluku mori atë që donte dhe në fshehtësi të plotë i dërgoi ftesë për ofertë VETËM ARCHIRODON.
Kështu, duke bërë një tender vetëm me NJË PJESËMARRËS. Përveç mungesës së transparencës ndaj VanOord, të cilën qëllimisht e shkëputën elektronikisht nga sistemi i prokurimit dhe nuk e njoftuan për asnjë veprim skualifikimi, pra VanOord nuk mund të apelojë asnjë vendim, komisioni u kërkoi grekëve të paraqisnin ofertën brenda DY muajve, ndërsa normalisht duhen të paktën GJASHTË muaj për të përgatitur një ofertë. Një tjetër detaj që ka ngritur pikëpyetje është fakti se në raundin e parë Archirodon nuk kishte paraqitur garancinë bankare prej 8 milionë eurosh, siç kërkonte dokumentacioni, ndërsa në fazën e dytë kjo garanci është hequr nga kriteret.
Po ashtu, kompania ka kërkuar që pagesat të mos kryhen në lekë dhe që çdo mosmarrëveshje të gjykohet në arbitrazh ndërkombëtar, kërkesa që bien ndesh me standardet e përcaktuara në tenderin publik.
Ndikimi i fuqive të huaja
Ekspertët e lidhin këtë situatë me një lojë të gjerë interesash gjeopolitike, ku mund të jenë përfshirë grupe që synojnë sabotimin e ndërtimit të Korridorit 8, projekt i mbështetur nga NATO dhe SHBA, pasi ky korridor shihet si alternativë strategjike që lidh Adriatikun me Detin e Zi, në rivalitet të drejtpërdrejtë me Korridorin 10, që kontrollohet kryesisht nga Greqia dhe Serbia.
Burime nga partnerët ndërkombëtarë të sigurisë kanë paralajmëruar prej kohësh Tiranën për mundësinë e ndikimit të interesave të huaja në procesin e zhvillimit të Porto Romanos, por pavarësisht këtyre sinjaleve, procedurat janë vijuar normalisht nga Balluku.
Shërbimet partnere të sigurisë në rajon kanë paralajmëruar se pas këtij projekti mund të qëndrojnë interesa të organizuara greke, serbe dhe ruse, të cilat kanë përfituar nga korrupsioni endemik në qeverinë shqiptare.
