Ai është njeriu që vendos mbi fatin e qytetarëve, mbi pronën, mbi lirinë dhe mbi të drejtën. Pikërisht për këtë arsye, standardi i integritetit për një gjyqtar duhet të jetë shumë më i lartë se për çdo zyrtar tjetër publik.
Por kur mbi një gjyqtar rëndojnë dyshime për pasuri të pajustifikuara, për prona të shumta apo për mënyrën se si janë krijuar këto pasuri, atëherë lind një pyetje e madhe publike: a mund të ketë drejtësi kur vetë figura që duhet ta mbrojë atë është e rrethuar nga dyshime?
Drejtësia nuk mund të mbijetojë mbi mistere pasurish, mbi prona të paqarta apo mbi heshtje institucionale.
Çdo pasuri e një gjyqtari duhet të jetë e qartë, e deklaruar dhe e justifikuar.
Çdo dyshim duhet të hetohet deri në fund nga institucionet përkatëse.
Sepse qytetarët nuk kërkojnë gjyqtarë të paprekshëm. Ata kërkojnë gjyqtarë të ndershëm.
Nëse sistemi i drejtësisë dëshiron të ruajë besimin e publikut, atëherë çdo figurë që përfshihet në dyshime duhet të përballet me transparencë të plotë dhe verifikim të pasurisë.
Drejtësia nuk duhet të duket e drejtë ajo duhet të jetë e drejtë.
Shqipëria ka nevojë për një drejtësi që nuk trembet nga e vërteta.
Një drejtësi që nuk mbron privilegjin, por ligjin. Dhe një drejtësi ku askush absolutisht askush nuk është mbi ligjin.
