Kreu Blog Faqe 130

Masakra e Kafes Panda (Pejë, 1998) – Krim shtetëror i maskuar si akt terrorist

0

Shkruan Ermira Qerimi Kondo, journaliste indépendante d’investigation, militante de droit de l’homme.

“Masakra e kafes së pandës në Pejë: ndërtimi i gënjeshtrës shtetërore dhe mjet i propagandës gjenocidale. ”
Kontekst i përgjithshëm.
Në mes të konfliktit në Kosovë, natën e 14-15 dhjetorit 1998, një sulm i armatosur mësyn kafenenë Panda, vend takimi për të rinjtë serbë në Pejë, qytet me shumicë shqiptare.
Gjashtë të rinj serbë u vranë në atë që nga autoritetet serbe paraqitet si akt terrorist nga Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK).
Krimi, brutal dhe i pazgjidhur në atë kohë, u përdor menjëherë si pretekst për rritjen e represionit ndaj shqiptarëve.
Faktet e vendosura dhe pikat kyçe:
Viktimat:
Bojan Stajić (16 vjeç),
Ivan Obradović (15),
Vukota Gvozdenović (16),
Dragan Trifkoviq (17),
Svetislav Ristić (24),
Dhe Ivan Radević (24).
Reagim i menjëhershëm i regjimit serb:
Arrestimi i gjashtë të rinjëve shqiptarë, torturuar, pa prova, për të arsyetuar akuzat ndaj UÇK-së.
Blerja:
Këta gjashtë të dyshuar janë liruar në vitin 1999. Nuk ka asnjë element që i lidh me masakrën.
Zbulesa dhe përgjegjësi.
Deklaratë e Aleksandar Vuçiqit (dhjetor 2013), kryeministër i atëhershëm, deklaratë e bërë për të bindur BE-në, se shteti serb ka ndryshuar, në hapjen e kapitujve lidhur me anëtarësimin e tij (edhe njëherë kalkulimet):
“Nuk ka asnjë provë që ky krim është kryer nga shqiptarët. “Ka gjëra të tmerrshme me të cilat duhet të përballemi. »
(Koha.net, 2013)
Hetim zyrtar dhe për shtyp:
Dokumentet tregojnë se masakra ishte një operacion i rremë me banderolë i orkestruar nga shërbimet sekrete serbe (DB, JSO).
Objektivi: caktimi i përgjegjësisë ndaj UÇK-së dhe sigurimi i alibi ushtarake për shtypjen e popullatës shqiptare.
Heshtje shtetërore: pavarësisht zbulimeve, shteti serb (pa çudi) asnjëherë nuk ka hapur gjyq formal.
Familjarët e viktimave i dërguan një letër të hapur Vuçiçit në vitin 2017 duke kërkuar të vërtetën, pa asnjë përgjigje.
Kujtim zyrtar në Kosovë.
Në dhjetor të vitit 2023 me rastin e 25 vjetorit të masakrës, qeveria kosovare para rrënojave të kafes Panda në Pejë shpalosi pllakën përkujtimore:
“Këta të rinj janë vrarë nga shërbimet e sigurimit shtetëror serb për të arsyetuar politikën e tyre gjenocidale ndaj shqiptarëve. »
(Balkan Insight, 2023)
Burimet kryesore (listë përzgjedhëse)
1. Balkan Insight – Përkujtimi i masakrës së Pandës në Kosovë (2023)
https://balkaninsight.com/…/kosovo-cafe-massacre…/
2. Koha.net – Deklaratat e Vuçiqit dhe reagimi familjar (2013-2023)
https://www.koha.net/…/vrasja-e-6-te-rinjve-serbe-ne…/
3. Wikipedia (SQ) – Masakra e Panda Bar
https://en.wikipedia.org/wiki/Panda_Bar_massacre
4. Radio Kontakt Plus (Serbi) – Targa qeveritare kosovare dhe reagimi serb
https://radiokontaktplus.org/…/Kosovo…/55835/
5. Shqiperia Jone – Analyse du crime d’État et propagande militaire
https://www.shqiperiajone.org/…/pse-shteti-serb-vrau…
Përfundim.
Kjo masakër është pjesë e logjikës së instrumentalizimit të terrorizmit shtetëror për të ushqyer gjuhën e urrejtjes dhe luftën.
Njohja e tij e vonuar e pjesshme nga autoritetet serbe dhe kujtesa e tij zyrtare në Kosovën e pas pavarësisë tregojnë se është thelbësore dokumentimi i këtyre krimeve për të ndërtuar një drejtësi restauruese, për të shmangur përsëritjen e tyre dhe për të legjitimuar hyrjen e Kosovës në institucionet evropiane dhe qasjen në vendin e merituar në OKB. @followers @à la une
European Commission President of the European Parliament U.S. Department of State European External Action Service – EEAS Council of Europe Commissioner for Human Rights Council of Europe Commissioner for Human Rights Marco Rubio David McAllister Parliamentary Assembly of the Council of Europe European Union in Kosovo Council of the European Union OSCE – The Organization for Security and Co-operation in Europe OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights (ODIHR) Nations Unies Emmanuel Macron Friedrich Merz President Donald J. Trump NATO UNESCO.

“Aleksandri i Madh”, “Troja” dhe ” Gjuha Shqipe”, e vërteta ndryshe që refuzohet nga libraritë e Tiranës

0

Shkruan Halil Teodori

Nuk jam historian i zyrave, as shkrimtar që kërkon duartrokitje për lavdi dhe privilegje. Jam një njeri i fjalës së lirë, i bindur se ajo që nuk thuhet, që fshihet dhe që heshtet, shpesh ka më shumë vlerë se ajo që është përsëritur në kor prej shekujsh. Kam zgjedhur të flas për Aleksandrin e Madh, Trojën,dhe per Gjuhën Shqipe dhe jo vetëm, jo për të ngritur kulla iluzionesh mbi rërën e legjendave, por për të shkundur harresën, për të goditur portat e një kujtese të ndrydhur dhe për të rikthyer në mendjen e lexuesit shqiptar një të vërtetë që i është mohuar me sistem.


Kam shkruar këto tre libra, Aleksandri i Madh, Troja, dhe Gjuha Shqipe, si përpjekje për të rivendosur një pjesë të historisë sonë që është heshtur, vjedhur apo tjetërsuar. Jo për të krijuar mite, por për të ndihmuar në riafirmimin e një identiteti që ka rrënjë të thella në tokën që shkelim, që nuk është vetëm tokë e të mbjellave, por edhe e të lavdishmëve. Kam ndjekur gjurmët e lashtësisë me sytë e një shqiptari që kërkon të kuptojë përse jemi shpesh të përjashtuar nga rrëfimi i qytetërimit, përse na është ndërtuar një e kaluar që nuk na përfshin, pse kemi pranuar të mos pyesim më:
“Pse jo ne?”
Por fjala ime ka hasur pengesa.


Librat e mi, në vend që të shërbejnë si ura për tek lexuesi, janë refuzuar nga disa prej librarive më të rëndësishme në Tiranë. Librari që dikur ishin tempulli i fjalës së lirë, sot janë kthyer në porte të mbyllura për mendimin që shkel jashtë kornizës.
Nuk i kanë pranuar librat e mi në stendat e tyre, si të ishin mall i pavlerë, apo më keq, si të përfaqësonin një rrezik për mendësinë që kërkon të ruajë monopolin e së shkruarës.
Këtë refuzim nuk mund ta shoh ndryshe veçse si një pjesëmarrje të heshtur në një përpjekje për të mbyllur gojën mendimit ndryshe, për të përjashtuar çdo zë që nuk i bindet versionit zyrtar të historisë.
Nuk më dhemb për veten, por për lexuesin që privohet nga mundësia të dëgjojë një tjetër zë, një tjetër këndvështrim, një tjetër qasje që nuk pretendon të jetë absolute, por e drejtë në përpjekjen e saj për të shpjeguar me ndershmëri.
Unë nuk jam as i pushtetshëm, as i favorizuar.
Por ofrohem me modesti dhe këmbëngulje. Kërkoj vetëm një gjë: që lexuesi shqiptar të ketë mundësinë të më dëgjojë. Të lexojë fjalën time dhe të gjykojë vetë. Të zgjedhë vetë çfarë është e besueshme dhe çfarë jo. Sepse, edhe pse për Aleksandrin e Madh dhe për Trojën është shkruar shumë, unë besoj se ka ende diçka të pathënë. Dhe është kjo pikërisht ajo që dua të ofroj:
jo thjesht një risi, por një pasurim të mendimit, një thyerje të heshtjes.
Nuk kërkoj të jem i pëlqyer.


Kërkoj të jem i dëgjuar.
Sepse historia nuk është një kështjellë e mbyllur, por një fushë e hapur, ku duhet të garojnë të gjitha mendimet. Dhe nëse mendimi im e trazon atë që është konsideruar e palëkundur, atëherë ky është shërbimi im ndaj lexuesit tim, ndaj vendit tim, ndaj së vërtetës.
U kujtoj zotërive të librarive të Tiranës, se pavarësisht refuzimit, që librat e mi të jenë së bashku me qindra e qindra autorë, ofrohem në këtë sfidë një zë i veçantë dhe i guximshëm në peizazhin e studiuesve shqiptarë të historisë.
Vi si një autor që nuk ka zgjedhur rrugën e të përshkruarit të njohurive të gatshme, por të hetimit, të studimit dhe të risjelljes në dritë të asaj që shekujt, ideologjitë dhe pushtetet e kanë mbuluar me heshtje. Me tre veprat e mia, “Aleksandri i Madh”, “Troja” dhe “Gjuha Shqipe”, sjell në vëmendje figura kyçe të botës antike, si Homeri dhe Aleksandri, por i lidh ata me një narrativë që na përket, një rrëfim i cili ka zënë vend në ndërgjegjen e popujve të tjerë, ndërsa ne jemi lënë në mëdyshjen e ekzistencës sonë historike.
Unë nuk jam një romantik që ndërton kulla iluzionesh mbi rrënojat e së shkuarës, por një studiues që kërkon të rikthejë dinjitetin e një kujtese të grabitur, të tjetërsuar dhe të manipuluar. Unë nuk e shoh historinë si një muze, por si një fushë betejash për të vërtetën.
Në shtjellimet e mia, Troja nuk është thjesht një qytet i rrënuar, por një simbol i një trashëgimie të përbashkët, ku gjurmët shqiptare nuk janë të fshehta, por të injoruara.
Aleksandri i Madh nuk është vetëm një strateg i jashtëzakonshëm, por një figurë që, sipas asaj që konkludoj në hulumtime, bart në rrënjë gjuhën, zakonet dhe gjakun e kësaj toke, të cilës i është mohuar çdo lidhje me lavdinë.

Unë ftoj të mos e pranojmë më historinë e shkruar nga të tjerët për ne, por të kërkojmë, të shkojmë përtej versioneve të gatshme, të lexojmë mes rreshtash, të dëgjojmë atë që u hesht. Ai kushtron brezit dhe atyre që e refuzojnë se të dish kush je, nuk është një akt krenarie bosh, por një detyrë e vetëdijes, ku secili ka peshën e vet të pjesëmarrjes, përkushtimit dhe përgjegjësisë.
Dhe ndoshta, pikërisht për këtë, veprat e mia janë më shumë se libra, janë një thirrje. Një thirrje për ata që mendojnë se ne kemi ardhur vonë, se s’kemi pasur heronj, se kemi qenë spektatorë dhe jo pjesëmarrës në dramën e historisë.
Kjo tokë, përveçse është mbjellë me mund, është larë me lavdi. Dhe se rrënjët e identitetit tonë janë të thella, të mëdha dhe të paanashkalueshme, mjafton të kemi kurajën të shohim dhe të kujtojmë.
Dhe një derë e mbyllur sot, pavarësisht se derë librarie, derë tregtimi të librit, është një refuzim, një moslejim që lexuesi të jetë i aksesueshëm karshi një historie të shkruar jashtë katedrave dhe akademive, larg censurës dhe urdhëresave dogmatike, por një version unik, një qasje për të parë përtej.

Vizat amerikane/ Në fuqi pas dy javësh, do të kërkohet garanci deri në 15,000 dollarë për viza turistike

0

Shtetet e Bashkuara mund të kërkojnë deri në 15,000 dollarë depozita për disa viza turistike dhe biznesi sipas një programi pilot që fillon pas dy javësh. Ndryshimi synon të luftojë vizitorët që qëndrojnë më gjatë se afati i vizave të tyre.

Programi u jep zyrtarëve konsullorë amerikanë diskrecionin për të vendosur garanci për vizitorët nga vendet me norma të larta tejkalimi të afatit të qëndrimit , sipas një njoftimi në Gazetën Qeveritare të SHBA-së.

Garancitë mund të aplikohen edhe për njerëzit nga vendet ku informacioni i verifikimit konsiderohet i pamjaftueshëm. Programi i ri i vizave, i cili hyn në fuqi më 20 gusht, do të zgjasë rreth një vit, thuhet në njoftimin e qeverisë.

Zyrtarët konsullorë do të kenë tre mundësi për aplikantët për vizë që i nënshtrohen garancive: 5,000 dollarë, 10,000 dollarë ose 15,000 dollarë, por në përgjithësi pritet të kërkohet një minimum prej 10,000 dollarësh .

Departamenti i Shtetit nuk ishte në gjendje të vlerësonte numrin e aplikantëve për vizë që mund të preken nga ndryshimi. Shumë nga vendet e synuara nga ndalimi i udhëtimit i Trump kanë norma të larta të tejkalimit të afatit të vizave, duke përfshirë Çadin, Eritrean, Haitin, Myanmarin dhe Jemenin.

Disa vende në Afrikë, duke përfshirë Burundin, Xhibutin dhe Togon, gjithashtu kishin norma të larta të tejkalimit të afatit të vizave.

Presidenti Donald Trump e ka bërë luftimin e imigracionit të paligjshëm një fokus të presidencës së tij, duke i kushtuar më shumë burime sigurisë kufitare dhe duke arrestuar njerëzit që janë në Shtetet e Bashkuara në mënyrë të paligjshme.

Në qershor, ai lëshoi një ndalim udhëtimi që u bllokon plotësisht ose pjesërisht qytetarëve të 19 vendeve të hyjnë në Shtetet e Bashkuara për arsye të sigurisë kombëtare.

Politikat e Trump kanë bërë që disa vizitorë të anulojnë udhëtimet e tyre në Shtetet e Bashkuara. Udhëtimet ajrore transatlantike ranë në nivelet e fundit të para pandemisë Covid-19 në maj, dhe udhëtimet nga Kanadaja dhe Meksika në Shtetet e Bashkuara ranë me 20% nga viti në vit.

Një program pilot i ngjashëm u lançua në nëntor 2020 gjatë muajve të fundit të mandatit të parë të Trump, por nuk u zbatua plotësisht për shkak të rënies së udhëtimeve globale për shkak të pandemisë.

Edita Tahiri: Albin Kurti ka ndërtuar 2 ura mbi Ibër dhe 1 mur politik ndaj opozitës, pasojat i paguan Kosova

0

Edita Tahiri, ish-zëvendëskryeministrja e Kosovës, ka reaguar ndaj kryeministrit në detyrë, Albin Kurti, lidhur me ndërtimin e dy urave të reja mbi lumin Ibër.

Ajo ka vlerësuar se Kurti po i ndërton dy ura mbi lumin Ibër, por ka ndërtuar një mur politik ndaj ‘opozitës’ kosovare.

Tahiri ka shtuar se Kosova do ta paguajë shtrenjtë këtë sjellje të të kryeministrit në detyrë Albin Kurti.

Postimi i saj i plotë: 

Dy ura dhe nje mur- dy ura mbi lumin Iber mire per qytetaret – por Kurti ka vendos nje mur politik ndaj opozites – shume keq per shtetin, pasojat shtrenjte do ti paguaj Kosova…

Baballarët e gabuar (Për fëmijët që duan paratë, por jo praninë e baballarëve)

0

Shkruan Shefki Hysa, Diplomatic Mission

Baballarë!
Ore, baballarë, po çfarë baballarësh jeni ju, që nuk i lini rehat fëmijët tuaj të rriten si të duan vetë?
Dakord, le të rriten vetë, thoni ju, po si mund të rriten vetë, po nuk punuat ju, po nuk i ushqyet, po nuk i veshët e mbathët me të ardhurat e pakta të djersës e gjakut tuaj?


Aaa, ju lutem, baballarë, punoni pa llafe, dhe mos u dëgjoni, se fëmijët kanë hapësirën e tyre, privacinë, intimitetin, pavarësinë, etj.
Ju u thoni dhe, kur nuk dëgjojnë, i kërcënoni të shkojnë në shkollë e të bëhen djem e vajza të mbara, që shkëlqejnë, njëlloj si gjyshat e gjyshet e tyre, që ishin modeli i njerëzve shembullorë, heronj të familjes, fisit, komunitetit, fshatit, qytetit, atdheut, kombit, etj..
Po ç’thonë ata? A i keni pyetur? Jo? Gabim!
Pikërisht për këtë fakt, ju jeni baballarët e gabuar, arrogantë e dhunues, sipas fëmijëve, se ata duan të argëtohen, me lloj-lloj lodrash, me celularë, tableta, labtopë, kompjutera, playstation e lloj-lloj aparaturash moderne videolojërash. Të gjitha këto janë të shpikura, që të shmangin nga rruga e jetës fëmijët tuaj, duke i joshur nëpër pyje të errët aventurash.
Dhe, me të drejtë, fëmijët tuaj do konfliktohen me ju, aq sa ju të stepeni, të tërhiqeni dhe ata të bëjnë çfarë të duan. Dhe shpesh, midis tyre, do thonë, i kemi pleqtë flori, nuk ndërhyjnë fare, mor po fare fare, në jetët tona, dhe ne bëjmë pallë ariu.
Ehehe, po ju, baballarë, nuk e hani këtë kokërr ulliri, se pas kësaj, ata, qerratarët tuaj, do rriten e do shpalosin kërkesa të reja, do duan të shkojnë nëpër disko, të pijnë pije energjike, alkol, pse jo dhe drogëra të ndryshme, mall, siç i quajnë ata, si hashashi, kokaina, heroina, e më the të thashë, që i çojnë nga bota e aventurizmit, drejt e në botën e banditizmit, krimit, dhunës e përdhunës. Tekefundit ky është edhe trendi i kohës konsumiste që po jetojmë.


Mirëpo, ju, baballarë anakronikë, dallkaukë, diktatorë të poshtër, që ju ngrihen qimet përpjetë, edhe vetëm kur i mendoni këto pasoja për fëmijët tuaj, tërboheni dhe nuk u kurseni as ndonjë shkelm në bythë, megjithëse mamatë e gjora, midis dy zjarresh, turren t’i shpëtojë pjellat e tyre dhe, padashur, hanë ndonjë të shtyrë a të goditur nëpër betejat epike që zhvillohen përballë së keqes që ka shënjestruar ata.
Vetëkuptohet prej delirit të frikës ju nuk lini mjet e marifet pa përdorur, që i bën edhe më të ashpra betejat që zhvillohen për shpëtimin e jetës dhe mbijetesës së fëmijëve tuaj.
Ehehe, po a jua falin kacagjelat tuaj këtë mënyrë kaq luftarake, që i ndalon forcërisht ata për të realizuar tekat e tyre?
Dhe zënë e ju akuzojnë se ju jeni jo vetëm baballarë të gabuar, po edhe të shkarë, të luajtur menç, të poshtër, etj., aq sa nuk kurseni edhe mamatë e tyre, të cilat siç e kanë zakon gjithë nënat e botës, mundohen tua fshehin nga pak bëmat e tyre.
Megjithatë ju mbeteni stoikë dhe nuk u ndaheni gjersa rriten e shkollohen.
Ata vazhdojnë t’ju urrejnë e ju, përkundrazi, përpiqeni të hyjnë në rrugën e jetës nëpër profesione, që ju i gjykoni të përshtatshme.
Ata revoltohen e bërtasin se ju padrejtësisht ndërhyni në jetët e tyre, se ata kanë lindur të lirë, janë mbi 18 vjeç e mund të bëhen çfarë të duan, mund të bëjnë çfarë të duan me jetët e tyre, mjafton që ju të mos u kurseni paratë.
Aaa, ju lutem, baballarë të gabuar, paratë tuaja u duhen, pavarësisht se ju nuk vleni një lek në sytë e tyre.
Dhe kur ju u thoni se meqë i kanë kaluar të tetëmbëdhjetat, mund t’i shtrohen punës, të sigurojnë vetë të ardhura dhe mund të shikojnë vetë jetët e tyre, pa paratë tuaja, pizevengët hidhen përpjetë e thonë se janë fëmijët tuaj dhe se ju e keni për detyrë të përpiqeni për ta gjatë gjithë jetës.
Ata mund të bëjnë çfarë të duan, madje edhe të gabojnë, sa tu dojë qejfi, se duan të mësojnë nga gabimet e tyre dhe jo nga shembujt tuaj pozitivë, nga heroizmi juaj arkaik, nga përvojat tuaja lodhëse e stresuese, etj., ama paratë e gjakut tuaj nuk duhet tu mungojnë, o baballarë të gabuar e të poshtër.
Paratë tuaja i duan dhe dihet që ju nuk ua kurseni, siç nuk ua kursejnë edhe ata mllefet e inatet për kufizimet dhe ndalimet që u keni bërë gjatë gjithë jetës, me dëshirën e mirë, që ata të bëhen doktorë të famshëm, avokatë të zotë, arkitektë, inxhinierë, etj., pra drejtues të mëdhenj e lider të fuqishëm të atdheut. Ndërkohë ata qeshin e tallen, se jeta duhet të rrjedhë vetë, se ata do të bëhen kur të duan vetë, se nuk janë të detyruar të lëvizin si trena të telekomanduar në shinat që shtroni ju, pikërisht ju, që nuk u bëtë të tillë, po mbetët zanatçinj të thjeshtë, si druvarë, hidraulikë, mekanikë, muratorë, gurgdhendës, hekurpunues, kovaçë, shoferë, etj.


Dhe keni surrat ju, që tu impononi atyre një ndryshim kaq të madh?!…
Kurrë!
Mbani vendin tuaj, o baballarë të gabuar, boll me këshilla stresuese, se fëmijët tuaj duan të shijojnë edhe aventurat e gabimet.
Punë e madhe, le të mbetet bota, pa lider e drejtues.
Bota ka punën e saj, le të merret Zoti me të, Ai që e krijoi, ama ju lerini rehat fëmijët, o baballarë të gabuar.
E çfarë u duhen atyre planet tuaja, dëshira juaj, që ju t’i shpëtoni nga ajo jetë e vështirë prej skllavi, që ju vetë e keni pranuar me dëshirë për hir të familjes dhe fëmijëve?!…
Boll më, o baballarë të gabuar, që ua vështirësuat fëmijërinë dhe adoleshencën fëmijëve tuaj, me tërë ato kufizime stresuese, me dëshirën për t’i parë në Parajsën e Jetës dhe jo në Ferrin e aventurave!…
Boll!…


Baballarë, më mirë të mos kishit lindur fare, për gjithë këtë kërkesë llogarie, që ushtroni ndaj fëmijëve tuaj të vetëditur e trima!
Kështu urojnë ata.
Të mos kishit lindur?
Paradoks!
Të mos kishit lindur ju, nuk do të kishin lindur edhe fëmijët tuaj, që janë shkëlqimi i së ardhmes, siç ua thotë mendja e tyre, që janë vetë e ardhmja e ndritur plot aventura e papërgjegjshmëri, sipas tyre, në raport me ju baballarë pleq, matufë e të rrjedhur.
Më mire ju të mos kishit lindur, baballarë të gabur, megjithëse e dinë se nuk do të kishin lindur as ata vetë pa ekzistencën tuaj.
Sidoqoftë, ata preferojnë që ju të mos kishit lindur, pavarësisht se nuk do të kishin lindur as vetë, kaq të gabuar jeni përjetësisht në kërkesën e llogarisë.
Ju, baballarë hyjnorë, të lodhur fizikisht dhe mendërisht, baballarë të gabuar, sipas tyre, në krahasim me ata, fëmijët tuaj, që edhe pse u rritën në shpinat tuaja, jeni për të ardhur keq dhe, jo më kot shprehen me qetësi se ju jeni baballarët më kot në Botë.


Unë, Babai i ashpër dhe i gabuar, si gjithë baballarët e tjerë, heronj e vetëmohues, ndërkohë e rrita djalin tim me gjithë të mirat, e bëra doktor, me të ardhura djerse e gjaku, hallall, siç udhëzon Zoti, gjithë hyjnorët e kësaj bote.
Unë, Baba i gabuar, si dhe ju baballarët e tjerë të gabuar, që sakrifikojnë dhe japin jetën dhe, në vend të dashurive të pakthyera, marrin më shpesh përbuzjen e përçmimin e fëmijëve, vetëm e vetëm për faktin se i detyruan me pamjet dhe sjelljet e tyre të ashpra, për të qëndruar në udhën e Zotit, nuk u pendova kurrë, që e futa tim bir forcërisht në shinat e Jetës.
Mos u dorëzoni edhe ju, fëmijët tanë le të na quajnë sa të duan baballërë të gabuar dhe pleq trutharë, do ta kuptojnë një ditë vlerën tonë hyjnore, pikërisht kur të rrisin, të përpiqen, të përplasen e të sakrifikojnë edhe jetët për fëmijët e tyre.
Mos u mërzisni, baballarë të gabuar, se kështu e ka Jeta.
Unë dhe ju jemi amanetet e Zotit në Tokë për fëmijët tanë…

Shqiptarët në Maqedoninë e Veriut faktor stabiliteti

0

Shkruan Edita Tahiri

Shqiptaret ne Maqedonine e Veriut jane faktor i stabilitetit atje, thirrjet e urrejtjes gjate lojes se basketbollit ne Kumanove jane te papranueshme, heshtja e udheheqjes maqedonase ndaj ketij zhvillimi negativ eshte shqetesuse dhe alarm per vete Maqedonine. Ata nuk duhet ta ndjekin modelin e Vuciqit, por te jene te vetedijshem se shqiptaret jane gati gjysma e popullates qe nuk frikesohen, por sillen si shtetformues i shtetit maqedonas, prandaj reagimi i udheheqjes maqedonase eshte i dmosdoshem dhe ne te miren e bashkjeteses demokratike dhe stabilitetit atje.

S’ka kush qe frikeson kombin shqiptar, sepse jemi treguar fitues ne cdo sfide historike.

Thaçi, la parole déverrouillée: quand un prévenu pour crimes de guerre manipule la justice à travers les écrans.

0

Ermira Qerimi/Kondo

Journaliste independante d’investigation, Fondatrice de “BES’SA” (anciennement “Alliance de Tchameri”)

La mémoire vivante est la clé de la paix durable. L’impunité n’est pas une option.

“Quand le silence tue la vérité – L’interview d’Hashim Thaçi , entre manipulation, mémoire et responsabilité politique”

Par Ermira Qerimi Kondo

Journaliste indépendante, d’investigation – Militante des droits humains

(Fondatrice de BES’SA – Mouvement pour une mémoire vivante et un esprit éveillé

Un procès pour crimes de guerre, une interview qui fait scandale.)

Depuis cinq ans, Hashim Thaçi, ancien président de Kosova et prétendu chef de l’UÇK (structure qu’il a contribué à imposer sans avoir été réellement sur le champ de bataille face aux forces génocidaires serbes), est détenu provisoirement à La Haye.

Il compare avec quatre autres figures historiques de la lutte kosovare pour crimes de guerre et crimes contre l’humanité devant les Chambres spécialisées de Kosova.

️ Il est crucial de rappeler que le but de ce tribunal n’est pas de nier la guerre de libération légitime du peuple autochtone albanais de Kosova ni de légitimer les crimes génocidaires commis par l’État terroriste et génocidaire serbe (y compris les viols systématiques de femmes et d’hommes), mais de juger des actes individuels graves commis pendant et après la guerre.

Pourtant, alors que la procédure suit son cours, la chaîne Klan Kosova a diffusé une interview exclusive de Thaçi depuis sa cellule.

Une situation rarissime, choquante et potentiellement illégale si elle n’a pas été autorisée par le tribunal.

Lien vers l’interview intégrale:

Cette méthode rappelle celles des leaders des Balkans comme Sali Berisha et Ilir Meta en Albanie, qui utilisent les médias pour influencer l’opinion publique en plein procès.

Un détenu au milieu d’un procès pareil a-t-il droit à une telle tribune ?

Le journaliste Adriatik Kelmendi affirme avoir obtenu l’autorisation du tribunal spécial pour interviewer Thaçi.

Pourtant, aucune preuve de cette autorisation n’a été présentée à ce jour.

Le fait qu’un accusé de crimes de guerre, impliqué dans la déstabilisation d’un État fragile, puisse bénéficier d’une telle visibilité médiatique en pleine procès judiciaire interroge profondément la séparation entre justice et propagande.

Cette interview devient, en réalité, un outil de communication politique au service de la confusion, et non de la clarté historique.

Une violation manifeste de l’éthique judiciaire…(!?)

La justice internationale repose sur deux piliers :

1. L’indépendance absolue du tribunal

2. La confidentialité stricte de la procédure

Une interview en détention provisoire, autorisée ou non, viole ces principes :

Elle donne à l’accusé un privilège médiatique sans contre-interrogatoire;
Elle permet une glorification publique alors que les victimes restent invisibles;
Elle mine la confiance dans la neutralité de la justice internationale.

Thaçi, le “sauveur trahi”: paranoïa et culte de la personnalité.

Dans son interview, Thaçi se présente en victime d’un complot, allant jusqu’à insinuer qu’un procureur aurait infiltré la prison en se faisant passer pour gardien.

Ce discours vise à :
décrédibiliser le tribunal,
rallumer un nationalisme usé,
détourner l’attention des faits graves qui lui sont reprochés.
«Pourquoi moi et pas lui ou elle?» lance-t-il, insinuant qu’il serait injustement ciblé.

Ce narratif est dangereux car il fait de l’accusé un narrateur de l’Histoire.
L’assassinat non élucidé d’Ali Ukaj – le grand tabou.

L’affaire Ali Ukaj illustre le climat d’impunité dont a longtemps bénéficié Thaçi.

Il est impératif de rappeler que Hashim Thaçi fut arrêté et interrogé pendant près de 24 heures à Tirana en 1997, à la suite de l’assassinat du journaliste Ali Ukaj, fervent porte-parole de l’UÇK et proche d’Adem Jashari.

Ukaj fut retrouvé mort dans un appartement qu’il partageait avec Thaçi.

Le lendemain, l’OPJ (officier de police judiciaire) nous a communiqué – à nous, journalistes sur place – que Thaçi avait été soumis à un contrôle médical et déclaré mentalement irresponsable.

Il a ensuite été discrètement renvoyé en Suisse, sans inculpation, malgré les circonstances troublantes.

Ce silence est lourd et il montre le pouvoir d’intimidation de Thaçi à l’époque et ses liens avec le service secrets albanais .

Donc, une vérité amère -tabou, que pendant tous ces temps, Kosova est dirigé par une personne inapte et irresponsable selon ces examens y compris que les accords internationaux sont signés par une personne irresponsable mentalement.

Depuis, j’ai personnellement adressé plusieurs questions à Thaçi et aux institutions de Kosova à ce sujet.

Aucun démenti, aucune réponse.

Silence total.

En 2010, j’ai saisi officiellement EULEX sur ce meurtre et celui eu encore à Tirana de ministre de défense de gouvernement du président Rugova en exil, le colonel Krasniqi, y compris la vérité de l’assassinat de famille entière de commandant légendaire d’UÇK Adem Jashari, plus de 256 personne selon les premières informations de ministère de propagande de Milosevic, dirigé à l’époque par Aleksandar Vucic. Aujourd’hui Vucic, est le président de Serbie.

Vućic, comme l’ironie du destin était à chaque moment le compagnon fidèle de Thaçi; pendant chaque étape de ces dialogues interminables, traînant en calende grecque, avec tant d’attention en remettant toujours sur la scène internationale la peur d’une région baril du poudre, et que ces deux personnes là, sont les seules garantes de stabilité.

L’enquête est toujours ouverte, sans procès ni transparence.

Ali Ukaj, journaliste dévoué et l’homme de paix et cohabitation des peuples, mérite justice.

L’impasse kosovare : l’héritage d’un leadership calculateur

La situation actuelle de Kosova est directement liée aux choix de Thaçi et de ses alliés (Edi Rama, Sali Berisha, Ilir Meta) étroitement avec le boucher dauphin Aleksandar Vucic :

Attribution de 30 sièges parlementaires aux Serbes sans élection, créant un déséquilibre institutionnel majeur.
Division de Mitrovica (côté du mine de Trepça), transformant le nord en refuge incontrôlable pour les criminels serbes de l’ex Yougoslavie entière,
Dialogue interminable avec la Serbie, sans exigence de reconnaissance du génocide ni du droit à l’indépendance.

Sous son mandat, le Nord de Mitrovica a été le théâtre d’un véritable pogrom en février 2000 (sous le regard de l’OTAN, hélas), où des familles autochtones albanaises ont été brûlées vives et chassées de leurs maisons.

Le modèle “multiethnique” imposé c’est la bombe à retardement.

Thaçi est aussi l’architecte d’un projet de Kosova “multiethnique” qui a placé 30 députés serbes au parlement, sans qu’ils aient participé aux élections.

Cette manœuvre politicienne, habillée d’un faux consensus, a semé les graines d’un conflit gelé et a ouvert la voie à la continuité de l’influence russo-chinoise, mais aussi turque ottomane (erdoganiste) dans la région.

Ce projet, pourtant inédit même sous Tito ou Milosevic, a institutionnalisé la division du territoire, en particulier à Mitrovica.

Thaçi a laissé se créer un “État dans l’État”, avec la complicité d’Oliver Ivanović, autrefois gardien de ponts, devenu député.

Le génocide silencieux de février 2000, orchestré depuis le nord, a abouti au nettoyage ethnique de la population autochtone albanaise de Mitrovica Nord.

La justice n’est jamais intervenue.

Le dialogue est devenu une spirale sans fin, malgré le verdict clair du tribunal international.

Depuis, Mitrovica du nord, le lieu de mine de Trepça est transformé dans un enclave de nationalismes et terrorismes étatique Serbe.

Tous les criminels Serbe de quatre guerre nonante d’ex Yougoslavie sont déjà abrités là.

Le scandale des registres d’état civil et la “trahison” (Incapacité à gérer désormais ce Dayton bis) de Bruxelles

Malgré les successives accords signés à Bruxelles, sous la haute commissaire de sécurité de L’UE , la Serbie refuse toujours de restituer les registres d’état civil originaux de la population de Kosova.

Ce refus rend impossible l’identification réelle de la citoyenneté, laissant une brèche permanente pour les manipulations démographiques.

Cet accord, validé sous le mandat de Thaçi, reste un acte destructeur, comparable au modèle bosniaque de Dayton, qui a figé les conflits au lieu de les résoudre.

La question des « échanges de territoires » – une capitulation silencieuse de paix, de liberté et cohabitation des peuples de région.

Thaçi et Edi Rama d’Albanie, ont porté le projet d’échange de territoires (nord du Kosovo contre la vallée de Preševo).

Ce plan aurait offert à la Serbie les mines de Trepça, les ressources énergétiques et hydriques, en maintenant l’illusion d’une unification nationale.

️ La vallée de Preševo, Bujanovac et Medveđa faisait pourtant historiquement partie du Kosovo, avant que Milošević ne la rattache arbitrairement à la Serbie en 1989, en violation même de la Constitution yougoslave, sa propre constitution, prouvant pour une fois de plus, que la Serbie n’est qu’un état terroriste, génocidaire et destructeur de liberté des peuples de région en le tenant en déstabilité permanente, un vrai baril du poudre.

Important à rappeler que la Serbie, sans précèdent, pour ses actes terroristes et génocidaires commis volontairement et délibérément sur les peuples autochtones de région étant les colonisés sur la Yougoslavie, est détrôné de son siège de l’ONU pendant plusieurs années.

Ce projet n’était pas un compromis – c’était un cadeau géostratégique à Belgrade, permettant à la Serbie de revendiquer son “cœur historique” tout en gardant l’argument de la “Grande Albanie” comme épouvantail diplomatique, un outil de plus puisque la région serait toujours le fief de déstabilisation permanente de sécurité d’Europe entière.

Une Kosova «multiethnique» fabriqué : l’illusion constitutionnelle

La Constitution de 2008, rédigée sous Thaçi, a ancré un Kosovo multiethnique sur papier, mais en réalité :

– elle a gelé le conflit en institutionnalisant la minorité serbe comme force de blocage,

– elle a ouvert la porte à l’ingérence de la Russie, de la Chine et de la Turquie,

– elle a empêché la consolidation d’une identité étatique républicaine stable.

Le vrai dialogue commence avec la vérité

Le peuple kosovar n’a pas combattu pour un accord de façade. Il a combattu pour la dignité, la souveraineté, la justice et la mémoire.

Le vrai accord final doit passer par :

– la reconnaissance explicite de l’indépendance de Kosova,

– le respect du droit international (avis de la CIJ, 2010),

– la dissolution des structures parallèles,

– la garantie de la sécurité des minorités sans créer un État dans l’État.

Et, tout le reste n’est qu’un compromis dangereux qui figerait l’injustice historique.

Conclusion

Hashim Thaçi a transformé le processus judiciaire en campagne de réhabilitation personnelle.

À l’image de Sali Berisha en Albanie, il cherche à se victimiser face aux institutions internationales, sans jamais répondre aux faits ni assumer les responsabilités historiques de ses actes.

La Kosova mérite mieux qu’un silence institutionnalisé ou un faux dialogue.

Elle mérite la vérité, la justice et la mémoire.

À résister face cette dictat médiatique.

Hashim Thaçi, comme tout citoyen, doit répondre de ses actes devant la justice, pas sur les plateaux télévisés.

Le peuple de Kosova mérite :

– la vérité, pas des récits réécrits pour sauver des ambitions personnelles,

– une justice indépendante, pas des tribunaux fragilisés par la propagande,

– une mémoire respectée, pour construire une paix durable.

🕊️ La mémoire vivante à travers de sagesse de dialogue interculturelle est la clé de la paix durable et cohabitation des peuples.

L’impunité n’est pas une option.

A i lidh biznesmeni Lul Morina Olsi Ramën me Shkëlzen Berishën? Kush janë “fijet e zeza” që i bëjnë bashkë?

0

Një lajm i bujshëm po qarkullon së fundmi në rrethet politike dhe të biznesit në Tiranë. Dyshohet se Julian (Lul) Morina është pika lidhëse midis Olsi Ramës dhe Shkëlzen Berishës. Morina është një nga personazhet më të afërt të familjes Berisha dhe një nga partnerët më të afërt të Olsi Ramës, çka e bën atë një nga pikat lidhëse të familjes Berisha me familjen Rama që sot janë shndërruar në familjet më potente dhe të rrezikshme në Shqipëri. Sipas burimeve , biznesmeni ka kërkuar të bëjë një udhëtim me dyshen në fjalë, po që nuk është konfirmuar destinacioni. Por ajo që burime të gazetës “Sot” ngrenë si dyshim të fortë është fakti se Lul Morina luan rolin e një koordinatori të “nëndheshëm” mes vëllait të kryeministrit Edi Rama dhe djalit të Sali Berishës.

Një rreshtim që për shumë mund të duket i pabesueshëm, por jo i pamundur në një Shqipëri ku fijet e biznesit, politikës dhe interesave familjare mund të ndërthuren nën hije. Sipas të njëjtave burime, Morina ka qenë ndër biznesmenët më të interesuar për të mbajtur gjallë marrëdhënien e re të krijuar mes Olsi Ramës dhe Shkëlzen Berishës. I njohur si mik i afërt i familjes Rama dhe njëkohësisht i lidhur ngushtë me familjen Berisha, Lul Morina ka një profil kompleks. Në qarqet politike të Fierit, ai është përmendur shpesh si mbështetës i fuqishëm i Partisë Demokratike, ndërsa në Tiranë përflitet si një nga njerëzit më të favorizuar nga vetë Edi Rama.

POSTIMET E FUNDIT