Garda Revolucionare, ushtria ideologjike e Iranit, është zotuar se do të “ndjekë dhe vrasë” kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu, në ditën e 16-të të luftës midis Republikës Islamike, Izraelit dhe SHBA-së.
Nëse “ky kriminel”, “vrasësi i fëmijëve”, “kryeministri sionist” është “ende gjallë, ne do të vazhdojmë ta ndjekim dhe ta vrasim”, thanë Garda Revolucionare në faqen e tyre të internetit Sepah News.
Ekziston një përpjekje e re dhe e bashkërenduar nga udhëheqësit ushtarakë dhe politikë të Izraelit për t’i paraqitur arritjet e luftës së Iranit si ndryshime në Lindjen e Mesme, edhe pa ndryshimin e regjimit në Teheran, në të cilin është përqendruar kryeministri i Izraelit.
Benjamin Netanyahu ka kaluar dekada duke u përgatitur për këtë përballje me Iranin; karriera e tij e gjatë politike është e ankoruar në zotimin e tij për të mbrojtur Izraelin kundër armikut të tij iranian.
Duke shfrytëzuar mundësinë për të zhvilluar luftë drejtpërdrejti kundër regjimit, së bashku me ushtrinë më të fuqishme në botë, retorika e tij rreth luftës ka qenë ekstravagante, duke e përshkruar atë si “një fushatë fatale për vetë ekzistencën tonë”.
Shefi i shtabit të ushtrisë izraelite e ka quajtur atë “një operacion për të siguruar ekzistencën dhe të ardhmen tonë në tokën e paraardhësve tanë për brezat që do të vijnë”.
Një nga ish-këshilltarët e sigurisë kombëtare të Netanyahut e ka përshkruar atë si “një mundësi të artë për të ndryshuar drejtimin e të gjithë Lindjes së Mesme”.
Pyetja me të cilën përballet Netanyahu tani është: pa ndryshim regjimi në Teheran, sa kohë para herës tjetër?
Zyrtarët ushtarakë thonë se dëmi ndaj programeve të armëve të Iranit këtë herë është shumë më i thellë se më parë, me vendet e prodhimit dhe udhëheqjen e tij të synuara së bashku me stoqet e raketave dhe lëshuesit.
“Disa prej tyre janë të përhershme, dhe disa prej tyre janë gjysmë të përhershme”, tha nënkolonel Nadav Shoshani, zëdhënës i Forcave të Mbrojtjes së Izraelit (IDF), duke e përshkruar objektivin ushtarak si heqjen e kërcënimeve “për një periudhë të zgjatur kohore”.
Gjeneralmajor Yaakov Amidror, një ish-këshilltar izraelit i sigurisë kombëtare dhe bashkëpunëtor i lartë në Institutin e Jerusalemit për Strategji dhe Siguri, thotë se edhe pa iranianët që dalin në rrugë, Izraeli mund të arrijë qëllimet e tij kryesore duke e lënë regjimin shumë të dobët për ta kërcënuar atë.
“Nëse do të mund të arrinim ndryshimin e regjimit, kjo do të ndryshonte Lindjen e Mesme. Por ne i dimë kufizimet tona, nuk jemi një superfuqi dhe duhet të jemi të përulur në vendimet tona”, tha ai
Një pyetje kyçe është nëse Izraeli do të vazhdojë të luftojë në këtë front, edhe nëse Uashingtoni i jep fund fushatës në Iran.
Dhe nëse avantazhi ushtarak, qoftë në Gaza apo në Liban mund të çojë në paqe pa partnerë politikë të besuar dhe marrëveshje politike.
Pavarësisht lodhjes së përhapur nga lufta pas më shumë se dy vitesh konfliktesh të vazhdueshme, opinioni publik në Izrael ka mbetur fuqimisht në mbështetje të kësaj lufte rajonale. Dhe Benjamin Netanyahu pritet gjerësisht të shfrytëzojë këtë moment për të shpenguar trashëgiminë e tij politike, pas dështimeve të sigurisë që çuan në sulmet e 7 tetorit, dhe të çojë përpara zgjedhjet që priten më vonë këtë vit.
E ashtuquajtura ‘Luftë Shpëtimi’ që Netanyahu filloi pas këtyre sulmeve tashmë e ka riformësuar Lindjen e Mesme dhe e ka futur Izraelin në konflikt të drejtpërdrejtë me armikun e tij në Teheran, shkruan BBC.
Netanyahu ka bërë një karrierë duke u mbrojtur kundër kërcënimit iranian. Ai tani po përballet me një kapitull të ri politik pas këtij konflikti, pavarësisht nëse ky kërcënim mbetet apo jo.
