Shkruan… Avokati Antikorrupsion
Në Shqipëri drejtësia nuk është më e ngadaltë. Është e marrë peng.
Dhe pengmarrësit nuk janë të panjohur. Janë avokatët që çdo ditë hyjnë në sallat e gjyqit dhe i kthejnë ato në skenë farsash procedurale, ku ligji shtyhet, deformohet dhe në fund varroset.
Sot, shtyrja e seancave nuk është më përjashtim. Është industri.
Një industri e ndërtuar mbi mungesën e përgjegjësisë dhe mbi një mentalitet të rrezikshëm: merr sa më shumë çështje, krijo konflikt orari dhe përdore këtë si armë për të bllokuar procesin. Nuk ke kohë? S’ka problem. Gjyqi shtyhet. Përsëri. Dhe përsëri. Dhe përsëri.
Kjo nuk është paaftësi. Është manipulim i pastër.
Avokatë që nuk paraqiten. Avokatë që paraqesin justifikime standarde. Avokatë që e kanë kthyer shtyrjen në rutinë. Dhe më e rënda: avokatë që nuk ndjejnë asnjë pasojë për këtë sjellje.
Sepse sistemi i ka lënë të lirë.
Çdo shtyrje është një goditje direkte ndaj drejtësisë. Çdo mungesë e pajustifikuar është një tallje me qytetarin. Çdo seancë e dështuar është një mesazh i qartë: ligji nuk vlen për ata që dinë ta përdorin kundër vetes së tij.
Kjo është arsyeja pse gjyqet nuk mbarojnë. Jo sepse janë të vështira. Por sepse nuk lihen të mbarojnë.
Dhe le ta themi hapur: një pjesë e avokatëve nuk kanë interes që procesi të përfundojë. Sa më shumë shtyhet, aq më shumë zgjat lidhja me klientin. Sa më shumë zvarritet çështja, aq më shumë fiton avokati.
Kjo nuk është më profesion. Është biznes mbi bllokimin e drejtësisë.
Ndërkohë, qytetari përballet me një sistem absurd: shpenzon para, humb kohë, pret vite dhe në fund merr një vendim të vonuar që shpesh nuk ka më asnjë vlerë reale.
Kjo është padrejtësi e organizuar.
Në çdo vend normal, kjo situatë do të kishte marrë fund brenda muajsh. Avokatët që abuzojnë do të ndëshkoheshin, do të gjobiteshin, madje do të përballeshin me masa disiplinore serioze.
Në Shqipëri? Asgjë.
Heshtje. Tolerancë. Bashkëjetesë me abuzimin.
Ky është momenti për ndërhyrje brutale në sistem. Nuk mjaftojnë më rekomandimet. Duhet goditje direkte:
Avokatët që mungojnë pa arsye duhet të penalizohen menjëherë. Shtyrjet e pajustifikuara duhet të refuzohen pa kompromis. Numri i çështjeve që një avokat mund të marrë duhet të kufizohet. Dhe mbi të gjitha, duhet të vendoset përgjegjësi reale.
Sepse sot, drejtësia nuk po dështon.
Ajo po sabotohet.
Dhe nëse ky sabotim nuk ndalet, atëherë duhet thënë pa frikë:
Në Shqipëri nuk ka më drejtësi. Ka vetëm një sistem që shtyhet pafund… derisa të mos ketë më kuptim.
