Shkruan Zef Ndreka
Ajo që po ndodh sot në Tiranë ngjan më shumë me një cikël të përsëritur opozitar sesa me një strategji të re për ndryshim. Ka zhurmë, ka imazhe të forta dhe mobilizim momental, por mungon ajo që qytetarët presin: një projekt politik bindës për të nesërmen.
Ndryshe nga protestat e viteve të kaluara, sot Sali Berisha nuk shihet më nga një pjesë e mirë e opinionit publik si figura vendimtare që mund të sjellë ndryshimin. Kjo është një shenjë se Partia Demokratike vazhdon të mbetet e bllokuar në krizën e saj të identitetit dhe të lidershipit.
Protesta është një e drejtë demokratike dhe një instrument i rëndësishëm i opozitës. Por ajo nuk mund të jetë qëllim në vetvete. Nëse nuk shoqërohet me ide të reja, me një vizion të qartë dhe me njerëz që frymëzojnë besim, rrezikon të konsumohet dhe të humbasë fuqinë e saj politike.
Qytetarët janë lodhur nga përsëritja e të njëjtëve skenarë. Ata kërkojnë më shumë se konflikt të përhershëm. Kërkojnë alternativë, përgjegjësi dhe shpresë.
Ndoshta ka ardhur momenti që opozita të synojë jo thjesht mbajtjen gjallë të protestës, por fitimin e besimit të shumicës së qytetarëve. Sepse pushteti nuk fitohet vetëm me revoltë; fitohet mbi të gjitha me vizion, besueshmëri dhe aftësi për të bindur se e nesërmja mund të jetë më e mirë se e sotmja.
