Shkruan Ndoj Mhilli
Në krye të herës më duhet të sqaroj e theksoj këtu se, duhet të jeni më se të bindur se nuk kam si qëllim a mision donkishotesk të stigmatizoj femrat, apo më saktë nuk kam kurrfarë dëshire a ideje që ta kthej njerëzimin në Mesjetën e Vonë dhe ta gjykoj, ndëshkoj e skllavëroj gjininë femërore. Njerëzit e mirë mbeten të tillë, pavarsisht gjinisë, rracës a fesë që kanë. Fatmirësisht dëshiroj shumë që të jem i rrethuar e ta gjej veten mes tyre, pavarsisht, rracës, gjinisë a fesë që mbartin. Ama të vërtetat, të metat, problematikat që shqetësojnë, prekin dhe dëmtojnë femrën, individin, familjen, shoqërinë dhe rracën njerëzore duhet të ceken, shqyrtohen, thuhen, analizihen e kritikohen patjetër, në funksion të reflektimit dhe përmirësimit të tyre e mangësive që shqetësojnë, cënojnë dhe dëmtojnë qytetrimin tonë, pa pasur si qëllim të gjykojmë, ndëshkojmë a dënojmë askënd.
Qasjet e sotme feministe, ekstremiste majtiste, bien ndesh fuqishëm me natyrën njerëzore dhe hyjnore të femrës, fëmijëve a qenies njerëzore në përgjithësi. Mjerisht, ata me këtë qasje radikaliste ideologjike, i bien ndesh e tjetërsojnë natyrën njerëzore dhe atë femërore, si dhe vendosin në rrezik mbarëvajtjen dhe vijimësinë e jetës, njerëzimin dhe vet ekzistencën e tij. Madje, me a pa dashje e shndërrojnë femrën në objekt seksual libertinazhi, çthurin, degradojnë e dëmtojnë vet gjinin femërore më shumë se askënd tjetër në këtë botë. Megjithatë, pasojat prekin e cënojnë drejtëpërdrejtë, individin, familjen, shoqërinë dhe njerëzimin, sidomos njeriun e mirë dhe pozitiv. Ndërkaq, e kthejnë gjininë femërore në një instrument ideologjik dhe politik, që dashur pa dashur bëhet objekt sulmi dhe propagande. Sidoqoftë, në gjykimin tonë, një gjë është e sigurtë se, diçka shkon shumë keq me të majtën ekstremiste dhe ideologjinë e tyre të sëmurë, që përdorin barbarisht si instrument politik gjininë femërore, majde edhe fëmijët.
Njeriu për nga natyra e ka nevojë ekzistenciale lirinë, në mënyrë që të rritet e zhvillohet frytshëm, mirëpo kjo që propagandojnë këta nuk është liri, por libertinazhë dhe anarki. Kjo e fundit përbën kërcënim për mbarëvajtjen dhe zhvillimin e jetës e njerëzimit në përgjithësi. Kësisoj, nuk mund të heshtim e lejojmë që për 1% ideolog ekstremistë majtistë të kësaj bote, në Perëndim e sidomos në Evropë, të rrënohet e dalë fare njerëzimi, si pasoj e rënies drastike të lindjeve, rënies së numërit të qifteve të reja, plakjes me ritme të shpejta të popullsisë, rritjes së numërit të aborteve, vetmisë, braktisjes së prindërve, prishejs e rrënimit të marrëdhënieve tradicionale familjare e ndërnjerëzore dhe çthurjes së një tufë njerëzish, që tek e fundit nuk po i pengon askush që të bëjnë çfarë të duan me jetën e seksualitetin e tyre. Ama nuk mund t’i lejojmë që modelin e tyre të libertinazhit e çthurjes të na e propagandojnë si emancipim, model që duhet të ofrohet, imponohet e ndiqet; apo si shpëtim për qenien njerëzore – femrat, gayt, transgjinorët etj. Vallë si mund të jetë libertinazhi model, pavarsisht se të gjithë kemi në erotikën tonë një farë libertinazhi brenda nesh?!! Kurrsesi. Mos u çudisni as shastisni, të gjithë jemi libertin, sepse natyra njerëzore është e korruptuar, e brishtë dhe e ligë.
Modeli që ofrohet e ndiqet sot nga bota perëndimore është i dëmshëm, i gabura dhe me pasoja të rënda për jetën, qenien, individin, shoqërinë dhe qyterimin njerëzor. Nëse në lashtësi proklamohej modeli i qytetarit spartan e athinas, në kohët tona propagandohet një model njeriu pa identit, pa moral dhe pa karakter. Pra një qenie libertine, amorfe, pa trajtë, pa formë, pa karakter dhe pa dinjitet njerëzor, thjeshtë mish me dy sy.
Mjerisht nga modeli i qytetarit athinas e spartan – pëllazg, në ditët tona kemi përfunduar te modeli i Mia Khalifës, pornostareve, influencërave, vipave të droguar, artistëve, kinematografisë, apo te modeli i rrjeteve sociale dhe libertinazhit majtist ekstremist, me pirse e tatuazhe që e përqytnon e kafshëron qenien njerëzore. Ata mund të jenë gjithçka, ama kurrë nuk mund të jenë modeli a heroi i brezave të rinjë. Me sa duket njerëzimi në këtë kahje/aspekt ka bërë shumë hapa mbrapa, duke e çuar qenien njerëzore derejtë modelit të gabuar dhe shtasnorë. Kësisoj, më duhet të shtroj një pyetje për njerëzimin dhe majtistët ekstremistë: vallë nën ndikimin e ideologjive të tyre libertine, njerzimi ka përparuar apo është kthyer pas në lashtësi te Sodoma dhe Gomorra? Në fakt nga qytetrimet dhe modelet positive po shkon drejtë modeleve e qyterimeve negative. Pra njerëzimi ka përfunduar nga heroj e modeli athinas e spartan, te anti-heroj sodomian dhe gomorrian i Mia Khalifës.
Sëmundjet kronike, marrëzia dhe kriza perëndimore
Ideologjizimi dhe pengëmbajtja e Evropës, Perëndimit dhe njerëzimit në përgjithësi me ideologji ekstremiste majtiste, feministe, LGBTQ-iste posmoderne dhe anti-semite, më duket çmenduri, kur për hirë të së vërtetës njerëzimi duhet të shqetësohet e flasë më shumë për rininë, hallet dhe problemet me të cilat përballen, apo nxitjen, përfshirjen dhe angazhimin e tyre në biznes, politikë, art, shkencë, sport, media, modë, kluturë dhe shoqëri, në mënyrë që të mos delegdisen e përfundojnë të varfër, pa familje, të droguar, të vetmuar dhe në mes të katër rrugëve.
Mirëpo, përkundrazi në vend që të flitet për varfërinë, nevojat dhe problematikat reale të të rinjëve, individëve dhe familjeve në Perëndim dhe Lindje, bëhet fatkeqësisht e kundërta, sepse gjatë gjithë kohës në rrjete sociale, media, televizione, shkolla, universitete, politikë, kinematografi, art, modë, kulturë, dhe kudo tjetër ushqehet ideologji, propagandë feministe dhe LGBTQ-iste ekstremiste majtiste dhe ideologji anti-semite. Gjë që nuk ka kurrfarë dobie për shoqërinë njerëzore, përkundrazi ato shkaktojnë përçarje, ndasi, rracizma, urrejtje, dëme dhe pasoja, të cilat ndeshen në jetën e çdo njeriu, që nga Lindja në Perëndim. Dëme të tilla ndër të tjera janë: rrënimi i familjes dhe marrëdhënieve familjare e ndërnjerëzore, braktisja e prindërve dhe gjyshërve, vlerave, parimeve e traditave konservatore, rënie e frikshme e lindjeve, rritja e numërit të divorceve, rritja e numërit të vrasjeve të femrave nga bashkëshortët, rritja e frikshme e numërit të aborteve, plakja e popullsisë me ritme të shpejta, rënia e tmerrshme e lindjeve, kriza demogarfike, urrejtja ndërgjinore, rracizmi, vetmia, çthurja, alkooli, droga, prostitucioni, degradimi i rinisë dhe thuajse dalja fare e botës perëndimore.
Gjithashtu, dëmi më i madh që i kanë shkatuar njerëzimit e sidomos Perëndimit, ato dhe ideologji e mendësi të tjera të çmendura, janë rrënimi i rinisë dhe marrëdhënive ndërnjerëzore mes tyre. Pra thyerja e besimit te i ngjashmi, miqësia, familja, fisi dhe shoqëria. Qenies njerëzore ju ka shkërmoq si kurrë më parë në historinë e njerëzimit besimi, besnikëria, miqësia, familja, fisi, humanizmi, marrëdhëniet farefisnore dhe ndërnjerëzore. Kësisoj, ai e gjenë veten pa pritë e pa kujtuar fillikat në këtë botë. Komunikimi është më i shpejtë se kurrë në historinë njerëzore, ama besimi dhe njerzillëku janë thyer keqazi. Gati-gati janë vështirë ose thuajse të pa rikthyeshme në shtratin e tyre natyror dhe tradicional.
Mjerisht, në ditët tona po rriten fëmij e të rinjë pa dinjitet, pa karakter, pa parime, pa vlera, pa virtyte, pa moral, pa ndjenja besnikërie dhe miqësie, aq thelbësore, jetike e të dobishme për socializimin dhe të jetuarit e jetës mes njerëzve, e jo në vetmi, të prangosur, burgosur, bunkerizuar e tëhuajsuar nga qenia njerëzore, të ngjashmit e tyre. Ato tashmë i ka prangosur e kapluar vetmia, në vend që të jenë duke luajtur, takuar e miqësuar me njëri-tjetrin, janë zhytur e mbytur nëpër rrjete sociale. Para 10 viteve për 30 minuta bëheshim bashkë një grup të rinjsh për të luajtur një ndeshje futbolli a volibolli, ndërkohë sot e pamunudr t’i bësh bashkë dy veta, lëre më 12 veta si dikur. Fëmijët dhe të rinjtë luanin pafundësisht nëpër shtëpi, lagje, fshatra e qytete, ndërkohë sot të merrë malli, ta ka ënda, të qesh fytyra t’i shikosh një grup fëmijësh a të rinjësh që luajnë së bashku, apo që ikin nëpër shtëpia te njëri-tjetrit. Dikur luanim e ushqeheshim si fëmij nëpër shtëpitë e fqinjëve, ama sot nuk lënë as fëmijët të luajnë a të flasin me njëri-tjetrin. Mjerisht, si pasoj e këtyre ideologjoive dhe mendësive në ditët tona nuk i gjenë më bashkë dy të rinjë, sepse s’kanë më ndjenja miqësie, besnikërie dhe luajaliteti mes miqve dhe shokëve. Në ditët tona ke të rinjë të vetmuar më shumë se kurrë më parë në historinë e njerëzimit. Për hirë të së vërtetës situata është e frikshme, sepse tashmë ka prekur drejtpërdrejtë fëmijët. Pra gjithë shoqërinë njerëzore.
Në kohët tona po rriten fëmijë pa ndjenja miqësie, shoqërie dhe marrëdhëniesh farefisnore e ndërnjerëzore. Ata janë largë fëmijëve të tjerë, larg prindërve, larg gjyshërve, larg farës e fisit. Kësisoj krijohet një brez i zhytur në vetmi, dhe që nuk ja ka pikën e idesë se si duhet të ndërtoj marrëdhënie të shëndeshme miqësore, familjare, fisnore, dashurore dhe ndërnjerëzore. Shpeshherë, mjerisht shoh nëpër parqe, lulishte dhe kënde lojërash fëmij, që luajnë vetëm me kukulla, armë, topa futbolli a lodra të ndryshme dhe jo me fëmijët e tjerë. Prindrit si xhelatë, ju qëndrojnë mbi krye dhe i mbajnë në zap e nuk i lejojnë të lujanë njëri me tjetrin. Shoh shpesh fëmij që sa ndeshin në rrugë a lulishte një fëmij, turren drejtë njëri-tjetrit, dhe prindër mjeranë që vrapojnë t’i ndalojnë. Po lërni more të mjerë fëmijët të luajnë me njëri-tjetrin, ashtu si luanim ne dikur, sepse ata kanë nevojë të miqësohen me njëri-tjetrin, e jo të qëndrojnë vetëm, si qyqar në vetmi. Vetmia vret, shkreton e rrënon më shumë sesa një ushtri barbarësh. Vetmia shoqërohet shumë shpejtë me urrejtjen dhe mbylljen në vetvete. Ato të gërshetuara bashkë e vdesin njeriun për së gjalli. Mos vallë nuk i shihni ftyrat e ngrysura të fëmijëve, të të rinjëve, të gjyshërve dhe njerëzve? Të ngjashme me ftyrat e dala nga luftrat dhe përgjakjet e mëdha. Pra sikur të ishin të mbijetuar nga Lufta e Dytë Botërore. Mirëpo, si për çudi ne nuk po luftojmë me askënd, përveçse me egoizmin tonë, ligësinë njerëzore dhe marrëzinë njerëzore të mbrujtur nga ideologjitë e ndryshme. Një frymë ligësie, djallëzie e shtrigërie i ka kapluar të gjithë. Mjerisht, njerëzimi është mbuluar e mbërthyer nga një frymë ligësie satanike. Njerëzimi po gjunjëzohet para vetmisë, ligësisë dhe egoizmit të satanit. Vetmia tashmë e ka zënë për fyti qenien njerëzore dhe po ja heq bukurinë e mirësisë, bujarisë, humanizmit, besnikërisë, miqësisë, shoqërisë, familjes, gjyshërve dhe jetës. Gjë që rrezikon bazat më jetike, bazike dhe ekzistenciale të jetës
njerëzore. Nëse boa perëndimore ka ardhur deri këtu nga intelektualët, mirësia dhe humanizmi, atë sot po e shkatërrojnë ideologjitë e ndryshme anti-njerëzore dhe feminizmi, drenda një gjysëm shekulli.
Kësisoj, është e qartë për këdo me mend në krye se, arritjet e këtyre ideologjive janë madhështore dhe epike në rrënimin e Perëndimit dhe njerëzimit në përgjithësi. Fakt histrorik është që, sot këto lëvizje nuk kanë kurrfarë lidhje me mbrojtjen e dinjitetit njerëzor, apo të drejtave, lirive, vlerave dhe virtyteve të femrave a qenies njerëzore në përgjithësi. Ato, nga lëvizje të drejta dhe humane në gjenezën e tyre, si instrument politikë majtist ekstremist, kanë degraduar dhe degjeneruar në ekstremizëm të rrezikshëm për njerëzimin, sidomos Perëndimin. Ideologjitë e tyre janë të çmendura, të marra dhe me pasoja sodomiste për mbarë njerëzimin, sepse ato i kanë kaluar të gjitha vijat e kuqe, duke dëmtuar kulturalisht, mendërisht dhe antropologjikisht qenien dhe qytetrimin njerëzor. Madje i kanë shkelur kufijtë duke cënuar tashmë me ideologjitë e tyre anti-njerëzore fëmijët, dhe vendosë në rrezik vetë ekzistencën e botës perëndimore dhe njerëzimit në përgjithësi. Kësisoj, si pasoj e gjendjes së krijuar është jetike që nga vet majtizmi të lindë e majta konservatore, që mishëron, frymëzon, mbruan dhe kultivon traditat, vlerat, virtytet dhe kulturën tradicionale. Ata duhet t’i vendosin urgjentisht gishtin kokës, të reflektojnë thellë dhe kthjellohen për rrugën pa krye në të cilën janë future me vullnetin e tyre të lire, duke vendosë në rrezik njerëzimn nga rënia e numërit të qifteve të reja dhe lindjeve. Pra nga shkërmoqja e familjes, vlerave, praimeve dhe traditave konservatore. Filozofia e tyre politike nuk sjell dobi për ta e askënd tjetër në këtë botë.
Mediat, rrjetet sociale, televizionet, shkollat, universitetet, intelektualët dhe politikanët duhet të nxitin e frymëzojnë të rinjtë që të përfshihen dhe koontribuojnë në jetën shoqërore, ekonomike dhe politike, e jo t’i yshtin, gatuajnë e formësojnë që të merren me idiotësi, ideologji feministe, fashiste dhe LGBTQ-iste, që nuk kanë kurrfarë dobie për ta dhe të ardhmen e tyre dhe të mbarë njerëzimit.
Femrat dhe meshkujt qysh në vegjëli duhet të dinë, vetëdijësohen dhe të përgatiten se jeta është e vështirë, me pengesa e plotë sfida që duhet të përballohen patjetër. Fatkeqësisht, jeta shpeshherë nuk është një përrallë e bukur e thurur me mjeshtri narrative nga ndonjë prozator, por një arenë luftrash të përgjakshme për mbijetesë. Megjithëse luftra të panevojshme e të padobishme që burojnë nga brishtësia dhe ligësia njerëzore. Orjentimet, udhërrëfimet dhe zgjedhjet e gabuara kanë pasoja në jetët tona.
Nga sa u tha, vlenë të nënvizohet se, duhet me patjetër një qasje e re ndaj të rinjëve, të cilëve në vend që t’u sugjerohet, këshillohet e indoktrinohet modele anti-heronjsh, marrëzia feminste, LGBTQ-iste, fashiste, apo të lënë shtëpinë dhe familjen, që të jenë të pavarur në moshën 18 vjeçare, duhet t’u mësoni që në moshë të re të punojnë e të anagazhohen në gjëra të vogla, në një profesion, në një zanat, në një tregti, në një biznes; apo udhëzohen e orjentohen se si duhet të aftësohen, veprojnë, e luajnë lojën e jetës, që të përfshihen e bëjnë biznes dhe para, në mënyrë që të jenë të zotët të sigurojnë jetesën si të rritur, prindër dhe familjar.
Të dashur budallenjë perëndimor në vend që të paguani qera për fëmijët, rininë tuaj, që nga mosha 18 vjeç, dhe të pasuroni të tjerët, në emër të lirisë utopike budallaqe, që nuk ekziston në këtë jetë, duhet të kurseni atë qera dhe ta investoni që t’u blini një shtëpi a hapni një biznes atyre. Pra duhet t’i nxisni e mësoni se si të behën pjesë e lojës së jetës dhe parasë, në mënyrë që të jenë zotër të vetes e jo skllevër kryeulur të të tjerëve. Po qe se je i zoti, i fuqishëm dhe i suksseshëm lumturia vjen pa sforcime, vetvetiu dhe natyrshëm. Një njeri të varfër, të ngathët, të përvujtur, dhe të dobët në shoqërinë e sotme, gjoja moderne dhe të emancipuar, nuk e do askush. Ai përbuzet, nënçmohet dhe bullizohet. Mjerisht nuk e duan as familjarët e tij, e dashura, dhe bashkëshortja se femrat jo e jo. Çuditërisht edhe nëna të do më shumë kur je i zoti dhe i dobishëm sesa i varfër, i përvujtur dhe i dobët. Sot është në modë mashkulli dhe femra gangstere/trimaloshe, arrogante, mendejmadhe dhe pordhace. Fatkeqësisht, kur je i zoti të gjithë të duan, sepse ta kanë nevojën. Prandaj, fëmijëve dhe të rinjëve duhet t’u mbruhet, kultivohet e mësohet se si të jenë të zotët dhe të suksseshëm atje jashtë në xhuglën e jetës dhe botës. Paskali në gjykimin tonë ka pasur të drejtë kur shkruna se, marrëdhëniet njerëzore janë të ndërtuara mbi baza interesi. Kësisoj, të rinjtë kanë nevojë të udhërrëfehen, udhëhiqen e mësohen se si të jetojnë, dhe se si të bëjnë një punë a biznes të tyre, e jo se si të punojnë e t’u binden të tjerëve nënshtrueshëm si skllevër çalaman. Ata kanë nevojë për nxitjen, udhërrëfimin, mbështetjen e shembullin tuaj dhe jo indoktrinimin dhe diktatin opskurantistë apaktik mesjetar.
Në këto rrethana të krijuara arsimi, arti, muzika, kinematografia, teatri, letërsia, filozofia, moda, televizioni, politika dhe kultura perëndimore duhet urgjentisht të bëjë një qasje të re ndaj rinisë, familjes dhe traditave të lashta humane, qytetare dhe konservatore të qytetrimit njerëzor. Politikiat e tyre duhet të kenë medoemos qasje dhe filozofi konservatore.
Në këtë kontekst, siç përmendëm më herët, të rinjtë duhet të edukohen në shoqëri, familje dhe universitete se si të ndjekin modelet positive, se si të inevstojnë, se si të jenë zotër të jetës së tyre, se si të jenë lidër, se si të jenë të aftë profesionalisht, se si si të kenë logjikë shkencore, se si të kenë mendim kritik, se si të bëjnë biznes e para, e jo si të jenë puntorë, rrogëtar e skllevër të bindur të të tjerëve nesër. Ata duhet të udhëzohen e farkëtohen se si të jenë lidër të jetës së tyre e jo skllevër të të tjerëve dhe sistemit. Mbi të gjitha duhet t’u gatuhet e mësohet se si të jenë njerëz me identitet, karakter, vlera dhe virtyte humane të mbrujatura, frymzuara dhe kultivuara nga Hyji dhe shoqëria tradicionale nëpërmjet modeleve të heronjëve pozitiv.
Kësisoj, rinia duhet të mësohen e përgatiten se si të vendosin pasuri, e jo t’u mesohet e indoktrinohet nëpër universitete që të punojnë për të tjerët e të binden si qyqarë ndaj sistemit. Ky i fundit dihet se, do njerëz të nënshtruar, të dobët, të varfër, të shkretë dhe të bindur. Gjë që ndeshet kudo në botë. Qeveritë duan skllevër të nënshtruar e jo njerëz të fuqishëm, të pasur, të ditur dhe të lirë. Njerëzit e ditur dhe intelektualët nuk sundohen dot. Ato janë problem për çdo vend dhe shtet. Prandaj edhe persekutohen, mënjanohen dhe sulmohen kudo.
Vajzat duhet të orjentohen se si të bëhen nëna dhe familjare të mira e jo dashnore, eskorta, onlyfanse e pornostare. Ndërkohë, djemve duhet t’u mësohet se si të sigurojnë jetesën dhe mësojnë zanate, profesione, apo se si të bëjnë biznes edhe pasuri. Në të kundërt ideologjitë feminist, LGBTQ-iste, majtiste ekstremiste dhe anti-semite do të falimentojnë dhe zhdukin Perëndimin si pa e kuptuar se çfarë ndodhi, njësoj si Sodomën dhe Gomorrën, libertinazhi, çthurja dhe degradimi në lashtësi.
Në ndërkohë, të dashur perëndimorë kujdes, sepse me ideologjitë tuaja të çmendura në gjykimin tonë, po i bini ndesh natyrës njerëzore dhe hynjore të qenies njerëzore, duke u rrekur të bëni vajzën djalë, dhe djalin vajzë – lolo që ngjanë me një klloun, deledash/kordum pa gjini – unisex, pa karakter, pa tipare burrërore dhe identitet mashkullor. Me të drejtë femrat sot ankohen aty-këtu se nuk ka më burra, por meshkuj që janë shndërruar në femra, karaktere femërore. Pra, siç thotë shkrimtarja japoneze Japoneze Yoko Tawada te vepra “Dhëndri qen”, në “motra”. Personazhit, Taro, të thurur e mbuluar nga një tymnajë narrative nuk i merret vesh qartë as emri as gjinia, një personazh me dhe pa emër, me dhe pa gjini, në gojnë e të dashurës së tij Mitsuko: “motër”. Një mashkull “motër” që lanë e shplanë, shtupon e gatuan, nga i dashur, burrë dhe dashnor, shndërrohet sa hapë e mbyllë sytë si me magji në gay. Megjithatë, kontrasti dhe paradoksi qëndron në faktin se, femrat këndej me të drejtë duan burra të vërtetë, ama në anën tjetër duan meshkuj që ju nënshtrohen e binden si “motra”, gjysëmburra dhe lolo. Shkaktarë të kësaj gjurulldije, përqytnimi identitar gjinor dhe përshkrirje karakteri, ku meshkujt janë shndërrura në femra dhe femrat në meshkuj, janë pikërisht teoritë që proklamohen kaq shumë: feminizmi dhe LGBTQI-zmi postmodern.
Kësioj, është koha që urgjentishtë të ndalohet kjo qasje anti-njerëzore, kjo marrëzi, ky budallallëk me brirë dhe ky opskurantizëm rrënimtar mesjetar që po i zë frymën njerëzimt, skllavëron dhe rrënon atë, duke mbjellë urrejtje ndërgjinore dhe rënë ndesh natyrës njerëzore. Tani është çasti që të ndalohet kjo tallje me të rinjtë dhe njerëzimin, i cili është orjentuar drejtë debateve shterpë, të dëmshme, ideologjike, të çmendura, anti-njerëzore dhe të merremi me thelbin: problemet ekonomike, padrejtësitë shoqërore, arsimin, papunësinë, varfërinë, pabarazinë, krimin, prostitucionin, drogën, alkoolin, rininë, familjen, individin, shoqërinë, hallet dhe probelematikat që ndeshin ato.
Në këtë drejtim e shoh me vend, që mbi bazën e traditave dhe modeleve më të arrira të qytetrimit njerëzor, të hartohet dhe botohet nga intelektualët dhe njerëzit e ditur një manual, që udhërrëfen dhe udhëheq prindrit dhe të rinjtë se si të pindërojnë dhe se si të përgatiten, jetojnë, rriten e zhvillohen në shoqëri në mënyrë të suksesshme.
Mjaftë i çuditshëm dhe paradoksal është fakti se, njerëzimi ka krijuar teknologji dhe shpikje nga më të paimagjinushmet për mendjen tonë, ama ende sot e gjithë ditën nuk ka një udhëzues a metodë të qartë dhe të saktë se si të farkëtoj, përgatitë dhe formësoj njeriun që i duhet dhe vlenë vetes, familjes, shoqërisë, kombit dhe njerëzimit. Natyrshëm lind pyetja, vallë pse ndodh kjo? Sepse këtij aspekti mjaft të rëndësishëm të nevojave jetike dhe bazike njerëzore nuk i është kushtuar as vëmendja, as koha, as hulumtimet dhe studimet e duhura. Në antikitet kishte përpjekje të tilla, dhe një nga modelet që i ofrohej njerëzimit asokohe ishte qytetari pëllazg – spartan dhe ai athinas. Njëri nihej për rregullin, dispilinën dhe artin e luftës, tjetri për lirinë, demokracinë, filozofinë, tragjedinë/letërsinë dhe artin. Mirëpo, paradoksalisht në kohët moderne ky aspekt thuajse nuk është cekur a çëmtuar fare.
Fatkeqësisht, nën ndikimin e ideologjive ekstremiste dhe të çmendura, modeli i tyre sidomos 30 vitet e findit, është shkërmoqur dhe lënë plotësisht në harresë. Tek e fundit ç’i duhen qeverive dhe sunduesve të shteteve këto modele individësh, qytetarësh që iu sjellin ndeshtrasha për kokat, qeverisjet, vjedhjet dhe zhvatjet e popujve!? Asgjë. Tashmë, siç kemi cekur në fillim, modeli nga ku frymëzohen, ndikohen e farkëtohen rina janë anti-heroj, rrjetet sociale, pornostaret, degradimi dhe luksi që gëlon në to, vipat dhe influencerat, që në fakt shpeshherë janë modeli i dështuar, i dëmshëm dhe thellësisht i gabuar nga ku nisen e gatiten ato si individ dhe karaktere.
Çuditërisht zhvillimi dhe primitivizmi janë ende mes nesh. Ne ende nuk e dimë se si duhet të veprojmë, përgatitetmi apo çfarë të bëjmë për të jetuar mirë dhe në mirëqenie. Madje për turpin e intelektualve dhe njerëzimit, sot në shkollat tona nuk ka një lëndë që orjenton, udhëzon e mëson njeriun se si të jetoj, dhe se cilat modele duhet të ndjekë për të bërë një jetë normale, të frytshme dhe të dobishme?! Mos vallë njerzimit i ka shpëtuar nga mëndja diçka kaq thelbësore, bazike dhe e domosdoshme për të?! Apo mos vallë është lënë qëllimisht në hije ky aspekt/kahje jetike dhe thelbësor për qenien njerëzore?! Nuk e di! Atëhrë, vallë për çfarë na shërben arsimi dhe dija kur nuk na kanë udhëzuar, përgatitur, dhe mësuar për thelbin e ekzistencës sonë: se si të jetojmë mirë dhe në mirëqenie, edhe pse jemi në kulmin e zhvillimeve teknologjike?! Teknologjia ka kapur majat më të larta, ama qenia njerëzore është ende nën pengmbajtjen e prangat skllavëruese të instinktivizmit, primitivizmit, padijes, shpirtëvogëlsisë, ligësisë, dhe mjerimt, sepse ende nuk e di se si të farkëtoj, përgatit e formësoj një qytetar a njeri të mirë, të suksesshëm, të dobishëm dhe frytdhënës për veten e të tjerët – shoqërinë. Mjerisht kjo i bie që njerëzimi të mbytet symbyllurazi në një lugë ujë. Në kohët tona, vëmendja e shkencës, shkencëtarve dhe studiuesve është përqëndruar e zhvendosur plotësisht nga njeriu dhe ekzistenca e tij te teknologjia, biznesi dhe nevojat material – materializmi, paraja dhe pushteti. Mos vallë duhet të kthemi pas në kohë dhe të përqëndrohemi edhe njëherë te njeriu, farkëtimi i individit, përgatitja dhe nevojat e tij?! Me siguri që po.
Në këto kushte të krijuara në rang global ju të rinjë mos fajësoni veten, as mos u ndjeni dështakë që nuk ia arrini të ja dilni dot në këtë realitet mbytës e të ashpër, sepse nuk është faji juaj, por i qeverive, oligarkëve dhe shteteve, që kanë uzurpuar të gjitha burimet ekonomike dhe financiare, në funksion të argatëve e veglave të tyre, duke e bërë të pamundur rritjen, zhvillimin, pasurimin dhe suksesin tuaj në këtë atmosferë, konkurrencë të pandershme dhe sistem uzurpues.
Prespektiva nga e cila e shikon dhe fillon jetën njerëzimi është mjaft e gabuar në gjykimin tonë. Për të qenë të gjithë më të lumtur dhe për të jetuar në paqe me njëri-tjetrin, mjafton që t’i qasemi jetës dhe botës nga tjetër prespektivë: me dashuri, zemërgjërësi, bujari dhe humanizëm. Prespektivë dhe vizion që para 2000 viteve e ka sjellë, mbrujtur dhe shpalosur falas për të gjithë Jezusi. Mirëpo, paradoksalisht kjo prespektivë dhe vizion nuk jepet në asnjë lëndë arsimore askund në botë. Madje as nga shkollat dhe universitetet e krishtera. Qasja dhe prespektiva që ai solli është një risi dhe revolucion për mendjen, njeriun, kulturën dhe qytetrimin njerëzor. Prandaj, Ai është qenia më e madhërishme e të gjitha kohërave qoftë si Hyjni, qoftë si njeri, qoftë si humanist dhe si filozof. Ai është modeli dhe heroj më pozitiv që ka prodhuar njerëzimi gjatë gjithë historisë së tij. Me të krahasohet në lashtësi Promoteu. Këtë lexojeni dhe merreni si të dëshironi, ama me patjetër për të mirën e jetës suaj duhet ta nihni Jezusin, filozofinë, humanizmin, bujarinë, botëkuptimin, koontributin, dobishmërinë intelektuale dhe humane, pa të cilat njerëzimi do të ishte mjaft i varfër dhe i mjerë. Më të madhërishëm se Atë rraca njerëzore nuk ka lindur as njohur ende. Pa të njerëzimi do të kishte qenë shumë herë më i mjerë, primitiv dhe barabar se ç’është sot. Ndoshta do të ishte ende në gjendje primitive, parake dhe shtazarake, buzë lumenjëve dhe nëpër kasolle. Pavarsisht madhështisë së figurave të tjera që ka prodhuar historia, me Atë dhe ndikimin e Tij pozitiv, revolucionar, humanist dhe transformues të qenies njerëzore dhe qytetrimit nuk krahasohet dot askush në historinë e njerëzimit. Pa pikë dyshimi mund të them se, Ai është mendimtari, intelektuali, humanisti, revolucionari, anti-sistemi, transformuesi dhe filozofi më i madh i të gjitha kohërave. Filozofia dhe ndikimi i tij, megjithëse disi me vonesë, i dhanë fund skllavërisë. Ajo e bëri njeriun zot të vetes, më human, më bujar, më të ditur dhe më të lirë. Kudo ku është dhe mbisundon filozofia e tij, diktaturat bien ose nuk jetojnë dot gjatë, sepse Jezusi me filozofinë dhe telogjinë e tij ka themeluar kartën dhe aktin e lirisë dhe të drejtave të njeriut. Hsitoira dëshmon se të gjitha diktaturat janë lëkundur ose janë rrëzuar para saj. Madje sa herë që vet Papa ka pas qasje diktatoriale ndaj të krishterve aq herë ka pësuar lëkundje, përçarje dhe dëme krishtërimi. Kjo falë filozofisë së Jezusit, e cila e mbruan qenien njerëzore me liri, paqë, falje dhe dashuri, e jo me dhunë, hakmarrje dhe diktatura. Liria dhe demokracia perëndimore janë drejtëpërdrejtë meritë dhe kontribut i Tij revolucionar, e jo njerëzve të zakonshëm dhe politikanëve. Kjo sepse ato u themeluan mbi filozofinë e tij nga shkenctarët, filozofët, artistët dhe intelektualët. Prandaj, Ai duket sikur themeloj vitin zero, alfën dhe omegën, fillimin dhe fundin e kësaj bote.
Megjithatë, këtë prespektivë krishtërimi a njerëzimi nuk ja ka dalë ta përvetësoj e jetësoj plotësisht dhe si duhet në jetë dhe shoqëri në dobi të tij, sepse nuk e lë ligësia, grykësia, pangopësia, vullnetligësia, lufta për para e pushtet dhe egoizmi – natyra e korruptuar e qenies njerëzore. Madje, ajo shmanget e lihet në hije me gjasa qëllimisht. Me siguri, për shkak se, pushteti religjoz dhe lufta për pushtet e hegjemoni ka mbisunduar mbi besimin e vërtetë dhe të pastër në Zot. Çuditërisht, megjithëse nuk ka kurrfarë dobie për asnjë njeri mbi tokë, njerëzimit i pëlqen mësëpaku flirtimi dhe bashkëpunimi me djallin. Mos vallë njerëzimi ka frikë nga e mira, drita dhe shpëtimi?! Apo mos vallë jemi kaq budallenjë saqë e kemi zgjidhjen dhe shpëtimin para syve tanë, mirëpo ne nuk e vërejmë, apo mjerisht druhemi, hezitojmë dhe nuk duam ta shikojmë?!! Jo rastësisht, Jezusi thotë se, nuk ka të verbër më të madh sesa atë që nuk dëshiron të shikoj. Vallë a na janë çel sytë ende?! Me sa duket jo. Eva dhe Adami menudan dhe pretenduan se iu çelën sytë në Kopshtin e Edenit nga satani, mirëpo fatkeqëisht u vërbuan përfundimisht nga ai. Vallë si mund t’i japë ndokujt dritë, shikim dhe dije errësira dhe ligësia?! Sigurisht që jo! Në qoftë se ka një gjë madhore për të cilën duhet gjykuar, dënuar e ndëshkuar njeriu është padija, marrëzia, çmenduria, budallëku, shpirtëvogëlsia, vullnetligësia dhe ligësia, të cilat nuk sjellin kurrfarë përfitimi a dobie për askënd, sidomos bartësit e tyre. Përkundrazi sjellin vetëm të këqija edhe për vet ata që i bëjnë veprat e liga.
Paradoksalisht qenia njerëzore është ndëshkuesja më e madhe dhe e frikshme e vetvetes në historinë e këtij planeti. Prandaj edhe është qenia më e mjerë, pavarsisht se ne na duket vetja si qenia më e zgjuar në tokë. Në fakt ne jemi qenia më budallaqe, më e dënueshme, më e ndëshkueshme, më e ligë dhe fatkeqe që gjallon në këtë planet, për shkak se, ne kemi mend e arsye, mirëpo i përdorim ligëisht ato. Prandaj, Jezusi thotë se, po mos të kishte ardhur biri i njeriut ju nuk do ta dinit, dhe si rrjedhojë nuk do të kishit as mëkat. Mirëpo, tashmë ju e dini, prandaj mëkati qëndron.
Tzvetan Todorovi shkruan se, indianët e lashtë i ndanin mes tyre të gjitha të mirat materiale. Ata nuk mbanin asgjë për vete më shumë se sa ju nevojitej. Madje, punonin të gjithë së bashku dhe të mirat material i ndanin mes tyre në mënyrë të barabartë. Ata nuk e dinin se çfarë është rrena, mashtrimi, pabesia dhe dredhia. Pikërisht këto ishin shkaqet që çuan në rënien e tyre nën pushtimin e evropianëve thotë ai. Mos vallë ka ardhur koha që njerëzimi të kthehet në gjenezën e lashtësinë e tij?! Ja ku na qenka formula e paqës ndër-njerëzore, megjithatë askush nuk ndërmerr hapa që ta zbatoj e jetësoj në shoqëri atë, sepse nuk na lë egoizmi, grykësia, pangopësia dhe lufta për para e pushtet. Njerëzimin e vret, e ndëshkon dhe rrënon, mungesa e dashurisë, bujarisë, përvujtërisë, thjeshtësisë dhe humanizmit. Kësisoj, urrejtja e ka mbërthyer për fyti dhe po e vret njeriun dhe njerëzimin. Ajo po skllavëron e vret shoqërinë shqiptare dhe atë njerëzore.
Pikërisht këto janë faktorët më rrënimtar të shoqërisë shqiptare dhe vendeve në zhvillim gjatë 35 viteve të fundit. Prandaj, në Protestën e Studentëve, politikanët shqiptar, i kam pagëzuar me emrin që i përfaqëson më së miri: satanistë. Ata me veprime e tyre kanë nxitë dhe nxjerrë në dukje anën më të ligë të botës dhe qenies shqiptare. Klasa politike shiptare ju ka vjedhë njësoj si pushtuesit rininë, jetën, ëndrrat, familjen, dashurinë e mirësinë shqiptarve, duke mbjellë urrejtje, padrejtësi, varfëri, ligësi, karistokraci, mjerim dhe vdekje.. Ata e kanë shndërruar shoqërinë shqiptare në shoqërinë e vdekjes, ligësisë dhe satanit.
Ne duhet të mësojmë dhe të marrim nga dija dhe traditat tona, traditat antike helene – pëllazgo-ilire, romake, indiane, budiste, japoneze, kineze, hebreje etj., për nevojat e shoqërive tona, qasjet dhe metodat për rritjen e fëmijëve, të rinjëve, familjes dhe shoqërisë sonë, që tashmë gjendet në krizë të thellë morale dhe identitare. Padashur të glorifikojmë një rracë a kulturë në dëm të të tjerave, dihet që deri më sot e vërteta është që, tradita hebreje ja ka dalë të përgatit, farkëtoj e prodhojë individë të shëndoshë, më të suksesshëm dhe më të fuqishëm në shoqëri sesa ne të tjerët. Ata ja kanë dalë falë disiplinës së tyre “spartane” – pëllazge të gdhendin, përgatitin e prodhojnë individë të aftë të përballen me jetën, sfidat, persekutimet shekullore, krizën, familjen, shoqërinë, biznesin, shkencën, letërsinë, filozofinë, artin dhe politikën. Falë disiplinës, teknikës, mjeshtrisë dhe dijes, thuajse të gjitha shpikjet teknologjike mbajnë vulën e dijetarve dhe shkenctarve të tyre. Le të rrimë shtrembër, por të flasim drejtë. Atëhere përse vallë të mos përfitojmë nga dija dhe mençuria e tyre dhe paraardhursve tanë?! Vetëm budallenjtë nuk rreken të mësojnë nga të tjerët, që janë më të zgjuar, më të mençur dhe më të ditur se ato, si dhe nga traditat e dija e stërgjyshërve të tyre dhe qyterimit njerëzor.
Hebrenjtë kanë një shprehje shumë të gjetur: në një dhomë ku nuk ka më të ditur a më të mençur se ti mos qëndro. Ne shqiptarve mjerisht një gjë e tillë na turbullon e shastisë, sepse ne duam që të jemi më të diturit, më të mençurit dhe t’i sundojmë të gjithë të tjerët në dhomë. Mendësi dhe logjikë që na ka rrënuar si komb më shumë sesa çdo pushtues dhe armik gjatë gjithë historisë sonë të lashtë sa vet njerëzimi. Madje, pikërisht falë kësaj mendësie kryeneçe dhe budallaqe, që ne të jemi lidër, prijës, princa, mbretër dhe diktator ose askush nga fara e rraca jonë, na ka vendos për shumë shekuj nën thudrën e pushtuesve të huaj, që nga lashtësia deri më sot. Në vend që të luftojmë me të huajtë e pushtuesit, jemi girndë, kacafytë, vra e masakrur me njëri-tjetrin. Falë kësaj mendësie ra Troja pëllazgo-ilire, qytetrimi pëllazgo-ilirë dhe si për çudi lindi qytermi helenë. Një fisë pëlllazg i vogël dhe pa ndonjë ndikim të madh në atë botë. Gjithashtu, falë kësaj mendësije kemi rënë nën pushtimin romak dhe atë osman e sllav. E shkuara dhe e tashmja kushtëzojnë dhe projektojnë ndërtimin e së ardhmes. Aristoteli që nga lashtësia, na mëson se, pëllazgët/helenët janë më të ditur se të tjerët, sepse mësojnë nga gabimet e të tjerve.
Hstoria dëshmon se, pa dijen, shkrimtarët, filozofët, artistët e shkencatërët hebrenj dhe ato të antikitetit pëllazgjik, që quhen padrejtësisht grek nga bota akademike, me qëllim që të fshehihn, zhdukin të vërtetën, kujtesën historike dhe lashtësinë e shqiptarve. Ndërkaq, dihet se pa familjen hebreje të Mediçve që u bë shkëndija, pararoja dhe nismëtarja e Rilindjes, ne edhe sot do të ishim akoma buzë lumenjëve dhe nëpër kasolle a shpella, duke na shfarosë malarja dhe mortaja si në Mesjetën e Vonë. Na pëlqen apo nuk na pëlqen, Rilindja Evropiane nuk do të kishte ngjarë pa nismën dhe kontributin e tyre madhorë. Ajo solli një këndvështrim, vizion dhe prespektivë komplet ndryshe për botën dhe njerëzimin. Pavarsisht se ata sollën, mbi antikitetin pëllazgjik e helen, Rilindjen dhe nxorën njerëzimin nga lumenjtë, errësira, prapambetja, malarja, mortaja, vdekja e zezë, kasollet dhe shpellat, disa nuk ua falën kurrë këtë mirësi që i bënë njerëzimit ato, sidomos anti-semitët, që dolën edhe nga institucione religjoze, të cilët i sulmuan deri në vrasjen e zhdukjen e tyre imagjinare, të sëmurë dhe të ligë. Megjithatë drita dhe e vërteta nuk shuhet, mbulohet a zhduket dot nga errësira, padija, marrëzia dhe ligësia. Sidoqoftë, një gjë është e sigurtë që ata e shikojnë jetën në një dimension, këndshikim, kahje/prespektivë e vizion që ne të tjerët as nuk e çojmë nëpër mend, majde as nuk e imagjinojmë. Ju lutem mos më urreni shumë për të vërtetën historike dhe shkencore që guxova të them. Me të drejtë Sokrati, thotë se “është e çuditshme se si e vërteta krijon kaq shumë armiq”.
Sidoqoftë, sa për dijeni për të gjithë unë as nuk kamë marr bursa, as financime, as ndonjë përfitim tjetër nga askush mbi tokë. Përkundrazi jam sulmuar e persekutruar si e ku kanë mundur nga llumi 113 vjeçar shqiptar dhe ndërkombëtar anti-shqiptar. Pra si shqiptar i jam mirënjohës vetëm Zotit dhe askujtë tjetër, dhe lirinë time as nuk e shes, as nuk e fali si shumë argatë e spijuj të këtij vendi, ama në këtë rast si një biçim mendimtari të guximshëm, më lindi detyra intelektuale dhe hyjnore të them të vërtetën ose të heshtë. Mirëpo, në këto kushte krize të thellë që jemi, të heshtim nuk mundemi dot, sepse kemi frikë se, pasardhësit dhe historia do të na ndëshkoj dhe dënoj, që u përshtatëm me të keqen e kohës sonë, çmendurinë e marrëzinë botërore dhe kësisoj u bëmë njësh me të, duke lejuar rrënimin të ngadhënjej mbi të mirën dhe terrin mbi dritën. Ata që bëhen palë e heshtin përballë të keqes i dënon histroia, ligji, natyra, majde vet Zoti!
Në kushtet e krijuara Evropa dhe Perëndimi ka nevoj për një qasje plotësisht të re dhe revolucionare këndvështrimi, politike dhe strategjike. Gjithashtu, është domosdoshmëri reformimi i të gjitha strukturave shtetërore evropiane, si dhe i agjensive të inteligjencës dhe infromatorve të tyre, të cilët në shumë raste përdorin pushtein dhe fuqinë e tyre për të bërë para, përmes korrupsionit dhe krimit të organizuar, si dhe për të sulmuar njerëzit e thjeshtë dhe të zakonshëm që nuk mendojnë si ata. Pra, përdorin në mënyrë kriminale pushtetin agjenturor për të sulmuar kundërshtarët e tyre, qofshin ata edhe qyterarë të thjeshtë. Kësisoj, në rrethanat në të cilat gjendemi, lindja e një klase të re politike, me një strategji e vizion të ri, është domosdoshmëri jetike. Pra, lindja e një klase të re politike konservatore perëndimore që nuk flirton, heshtë, lejon dhe miraton symbyllurazi veprimet dhe ideologjitë ekstremiste që përmendëm, është domosdoshmëri dhe kusht ekuanon për vetë ekzistencën e botës perëndimore dhe njerëzimit. Fakt i pakontestueshëm për këdo me mendje të shëndoshë është që, Evropa sot vuan nga mungesa udhëheqësve e lidërve me vizion dhe karakter të fuqishëm politikë. Konservatorizmi dhe vlerat konservatore thuajse nuk ekzistojnë më, sepse ato janë miksuar, shkrirë e pajtuar me qasje postmoderne ekstremisht libereale.
Problem nuk është liberalizmi në vetvete, por ekstremizmi liberal. Histroia na mëson se, kurdoherë ekstremizmat dhe qëndrimet eskreme, janë rrezik dhe kërcënim për njerëzimin. Gjatë gjithë historisë së njerëzmit ato kanë mbjellur vdekje dhe prodhuar qëndrime esktreme, diktatura, dhunë, përplasje, konflikte, syrgjynosje, burgosje, ekzekutime, vrasje dhe luftra gjakatare. Personifikimi më i goditur i tyre është dhuna, luftrat dhe vdekja. Simbolikisht do të përfaqësoheshin e përveçoheshin qartësisht me simbolikën e vdekjes së zezë nga molarja dhe mortaja në Mesjetë.
Majtistët ekstremistë që financojnë e nxisin lëvizjet feministe dhe LGBGTQI-ste posmoderne, u thonë e japin dije e kulturë komplet ndryshe fëmijëve të tyre nga ajo që ju ushqejnë si ideologji e “helmë” fëmijëve të të tjerëve. Ata iu thonë e nxisin fëmijët e tyre, vajzat që të martohen e krijojnë familje që në mosh 20 vjeçare, ndërsa djemve në moshën 22-25 vjeçare. Gjë që e bënin dhe gjyshrit tanë. Fëmijët dhe të rinjtë duhet të udhëzohen e përgatiten që të jenë të aftë të dinë dhe të përballen me jeten, ambientin, vështirësitë, padrejtësitë, shoqërinë dhe sistemin. Mirëpo, nën bombardimin trullosës të ekstremizmit liberalist, mediave, artit, teatrove, kinematografisë, modës, rrjeteve sociale, artistëve, vipave etj., ne kemi harruar çuditërisht shumë shpejtë dijet, traditat dhe zakonete tona të lashta. Mjerisht si pa e kuptuar kemi pësuar brainwashing– shpërlarje truri, duke u zhveshur nga dija, vlerat, virtytet, parimet, traditat, kultura, morali dhe identiteti tradicional konservator. Vajzat e tyre nuk i shtyjnë drejtë karrierës, por drejtë krijimit të familjes dhe të mirave material në moshë të re, sepse një vajzë që kalon dorë më dorë, duke bërë eksperienca seksuale dhe shijuar jetën kuturu, në moshën 30 vjeçare do të jetë e stërlodhur dhe zhgënjyer nga meshkujt dhe nga jeta. Madje, tashmë ajo apo ai është i zhytur në urrejtje ndaj seksit të kundërt.
Kësisoj, djali dhe vajza janë të zhgënjyer nga njëri-tjetri e nga jeta, të stërlodhur dhe të pafuqishëm e të pamotivuar që të krijojnë familje. Madje, si pasoj e zhgënjimeve të ndërsjella, ato e urrejnë njëri-tjetrin për vdekje. Mjerisht, por edhe si pasoj e mllefit dhe urrejtjes ndërgjinore që mbrujnë kundrejtë njëri-tjetrit, në disa raste, disa bëhen lezbike e disa gay. Dalëngadalë degradojnë dhe shpesh, sidomos në Perëndim, përfundojnë dikush i droguar, dikush pornostare, dikush prostitutë, dikush zhigolo, dikush i vetmuar, e dikush në rrugë të madhe i pastrehë.
Nga sa u tha më sipër, të dashur evropianë përpara se të debatoni e përplaseni me radikalizmat religjoz, me të cilët duhet me patjetër të përballeni, që po ju pushtojnë, nëpërmjet strategjive agjenturore të breksitit dhe me gjasa edhe anti-semitizmi, majtizmit ekstremist, me qëllim që t’u shtien në zëmër të Evropës radikalizmin dhe konfliktet fetare, të cilat do ta shkatrrojnë dhe asimilojnë atë, duke iu imponuar ligjet, traditat, zakonet dhe kulturën e tyre prapanike mesjetare, bëhuni burra, bëhuni zot shtëpiash, shkoni me gratë tuaja dhe ngjizni fëmij. Mjerisht shfaqjet e tyre anarkiste, po zgjojnë në Evropë, Hitlerin e ri, anti-semitizmin, rracizmin, përplasjet dhe konfliktet radikaliste religjoze dhe kulturore. Gjë që kërcënon drejtëpërdrejtë lirinë, demokracinë dhe qytetrimin perëndimor. Megjithatë, fajtor kryesorë për gjendjen ku jeni nuk janë ata, por jeni ju dhe klasa juaj politike e korruptuar, bashkë me institucionet tuaja të inteligjencës dhe agjencive të zbatimit të ligjit, të cilat në rastin më të mirë nuk kanë pasur qasjen e duhur ndaj këtyre fenomeneve, dhe në rastin më të keq kanë shitur interesat kombëtare, duke tradhëtuar atdhenë dhe qytetrimin evropian dhe perëndimor, në fumksion të axhendave të këtyre ideologjive shkretuese.
Sidoqoftë, mjaft interesant dhe i çuditshëm është fakti se, si këto valë emigratore shfaqin prirje radikale religjoze, anarkizëm dhe qasje anti-semite – nazi-fashiste. Modeli dhe heroj i tyre rezulton të jetë Hitleri dhe regjimi iranian. Vallë nga buron kjo qasje e tyre naziste. Mos vallë është rastësore? Sigurisht që jo. Atëherë, meqenëse ju pëlqejnë diktaturat dhe diktatorët, vallë përse vinë të jetojnë në vende të zhvilluara demokratike perëndimore? Çfarë misioni kanë? Pushtimin agjenturore, futjen e radikalizmit religjoz dhe anti-semitizmit në Evropë dhe kudo tjetër. Pra konfliktet dhe përplasjet civile – destabilizimin nga brenda të Evropës dhe Perëndimit. Këtu nuk kemi të bëjmë me rastësi, por me strategji të mirëmenduar. Kësisoj, zgjohu Evropë! Koha për shpëtimin e qytetrimit tuaj nga ideologjitë fashiste, radikalizmat religjoz, pushtimi angjenturorë i breksitit dhe asimilimi, si dhe nga marrëzitë postmoderne feministe dhe LGBTQI-ste.
Megjithatë, përballë kësaj situate, krize identitare, shoqërore, njerëzore dhe qyterimore, heshtja e intelektualve është më e dënueshmja dhe më e ndëshkueshmja se gjithë të tjerat të marra së bashku. Koha që ata të flasin kundër ideologjive majtiste ekstremiste, apo edhe të djathtës ekstreme anti-semite, dhe të shpalosin mendimet, idetë, filozofinë dhe vizionin e tyre për botën. Heshtja është bashkëpunim, miratim dhe fajësi. Koha është që të reagoni, flisni dhe veproni në dobi të së mirës së përbashkët dhe paqtimit të marrëzisë që ka zaptuar për fyti njerëzimin.
Problemi më i madh e akutë i Amerikës dhe sidomos Evropës e Perëndimit në përgjithësi, është vet ai. Kësisoj, para se të gjeni fajin te të tjerët, duhet të merreni menjëherë me përmirësimin e vetes dhe gabimeve tuaja trashanike të jetësuara gjatë 30 viteve të fundit. Paçka se nuk duhet t’i lini pas dore qasjet pushtuese dhe asimiluese të boshtit të breksitit që përdor religjionet – radikalizmat si instrument politik për përçrajen, asimilimin dhe coptimin e SHBA-së, Evropës dhe Perëndimit, rreziku më i madh ju vjen nga vetvetja: anti-semitizmi, ekstremizmi majtistë, feminizmi dhe LGBTQI-të postmoderne, që po ju shuajnë nëpërmjet rënies së lindjeve, plakies së popullsisë, krizës demografike dhe shkërmoqjes së familjes. Pra nga teoritë e satanit – lëvizjet feministe, LGBTQ-itse, organizatat hipokrite të të drejtave të njeriut, majtizmi ekstremist, fashizmi, rrënimi i familjes dhe traditave konservatore, si dhe flukset emigratore agjenturore të Lindjes, të cilat çuditërisht kanë një emërues të përbashkët: shkërmoqjen, rrënimin dhe asimilimin e qyterimit perëndimor.
Kësisoj, është koha që të luftohet paqësisht, me dije, argumente e kulturë kundër ideologjive të mjatizmit ekstremistë, anti-semitizmit, feminizmit dhe LGBTQ-ive postmoderne, sepse ato me sa duket janë e njëjta gjë dhe burojnë thuajse nga i njëjti moçal ndërkombëtar që po shkreton botën, sidomos, Perëndimin, nëpërmjet propagadës, që siç kemi cekur më sipër, po dëmton e shkakton ulje të numërit të qifteve të reja, rënie drastike të lindjeve, plakie të popullsisë me ritme të shpejta në Evropë, promovimit të luksit, divorceve, seksit, çthurjes, drogës, alkoolit, abortit, eskortave, pornografisë, rrëzimit e eleminimit të traditave konservatore dhe mbytjes në vetmi, urrejtje dhe egoizëm të qenies njerëzore. Tashmë njeriu nuk është më njeri, por një qenie e çoroditur dhe e çorjentuar, pa gjini, pa humanizëm, pa vlera, pa virtyte humane, pa dinjitet dhe pa karakter, i gjendur në mes të pyllit njësoj si Dante në udhtimin e tij te Ferri.
Këto faktor të kombinuar së bashku në gjykimin tonë nuk janë plotëisht rastsi, por strategji për rrëzimin dhe rrënimin e Perëndimit dhe njerëzimit më vonë. Thjeshtë në këtë rast shtrohet pyetja kush e ka radhën pas tij? Lindja. Sidoqoftë, nëse nuk janë strategji, por rastësi, marrëzi dhe politika të gabuara, atëhere njerzimi po kalonë në fazën e mesjetës postmoderne, budallallëkut, marrëzisë dhe çmendurisë parake. Kësisoj, vet njerëzimi me vullnetin e lirë të tij po shkon drejtë Sodomës dhe Gomorës – vetëzhdukjes së tij. Në këto rrethana ne na lind detyra qyteare t’i ndalojmë përpara se të bien symbyllurazi si të çmendur në humnerë, duke na marr të gjithëve me vete. Kushdo që mendon se nuk do të preket nga këto fenomene, gabon rëndë! Mos vallë premtimi dhe beslidhja mes Noes dhe Zotit është e vërtetë? Zoti i premton Noes së frikësuar nga përmbytja e madhe, që ta bindëte që të dilte nga Arka e tij, se ai nuk do ta përmbytë kurrë më njerëzimin, por ai do të zhdukte vetveten.
Situata në të cilën gjendet Evropa, SHBA dhe Perëndimi në përgjithësi nuk ka lindur tani, ajo është mbrujatur gjatë 30 viteve të fundit. Shkaktarët e kësaj situate krize morale, identitare dhe degradimi, ku në Francë për herë të parë që pas Luftës së Dytë Botërore numëri i vdekjeve e ka tejkaluar atë të lindjeve, janë çmenduritë ekstremiste majtiste feminist postmoderne dhe politikat e gabuara të jetësuara gjatë këtyre viteve, si dhe qasjet nazi-fashiste. Në ndërkohë, në vitin 2025 në Shqipër, ku numëri i lindjeve ishte në nivelet më të larta në Evropë në vitet 1990, numir i vdekjeve e ka tejkaluar e mundur atë të lindjeve. Tashmë ky trend ndeshet thuajse në të gjithë Evropën Perëndimore, madje dhe atë Lindore, konkretisht në Lituani dhe Rusi. Evropianë dhe perëndimor ju rrofshin kondomët, marrëzia dhe psikopatia feministe, LGBTQI-ste majtiste ekstremiste dhe anti-semitizmi! Fatkeqësisht, ju tashmë po zevendësoheni me aziatikë dhe afrikanë. Mirëutakofshim në botën tjetër nëse nuk kthehni 360 gradë në drejtim tjetër. Pra qasje të re dhe vizion të ri politik konservator.
Globalizmi, krahas politikave të feminiszmit dhe LGBTQI-së ka jetësuar në të njëjtën kohë edhe kulturën e materializmit, luksit, shfrenimit, dhe drogës, si dhe ka shkërmoqur traditat, zakonet dhe kulturën tradicionale, klasike konservatore. Po të jeni të vëmendshëm sot në disa vende të botës këto politika ndalojnë duhanëpirjen, ama lejojnë ashashin. Në SHBA dhe Evropë të shikojnë me zemrim dhe disi me përbuzje kur pi duhanë pranë tyre, në ambiente publika, lulishte apo në park, ama aty ngjitur është dyqani që shet ashash, paçka se askush nuk bëzanë.
Vallë pse bëhet dhe ndodh kjo? Me qëllim që të krijohet një brezë i ri i degraduar dhe në krizë morale dhe identitare, që ka varësi ndaj seksit, materializmit, luksit dhe lëndëve narkotike. Pra, ky sistem e politikë ekstremiste majtiste dhe anti-semitizmi në shkallë globale nuk ka prodhuar njerëz normal dhe të natyrshëm, por skllevër dhe gufoma që ecin mbi dy këmbë dhe frymojnë, e jo qenie njerëzor, të rinjë e të reja të dobishme për jetën, familjen, shoqërinë dhe botën. Robot humanoid do t’i quaja. Rasti i repereit amerikanë dhe Epsteinit dëshmon dhe vërteton katërcipërisht se, lëvizjet feministe dhe LGBTQ-iste, që nxisin e kultivojnë këto soj qeniesh të gjalla, të vdekura për së gjalli, nuk kanë qëllim emancipimin dhe mbrotjen e femrave a meshkujve gay, por ata kanë si strategji t’i çthurin, degradojnë, degjenerojnë dhe rrënojnë fëmijët, femrat, meshkujt, familjet, shoqërinë dhe qenien njerëzore në përgjithësi, duke përdorë me dredhi dhe si instrument ideologjik fjalën LIRI, dhe shprehjen që më shumë se atyre i shërben satanit për shkandullimin e njerëzimit: unë bëj çfarë të dua me trupin tim! Shprehje tipike libertine.
Në këtë kontekst rasti i reperit amerikanë dhe Epstein, shkonë në favor të analizës sonë. Rast i cili u çjerri maskat politikave globaliste dhe sidomos atyre feministe dhe LGBTQI-ste. Në ndërkohë, ky rast çjerri maskat e shumë politikanëve dhe diplomatve, që mbështesin këto politika globaliste të këtyre lëvizjeve. Rasti i nxori cullak, lakuriq ata para syve të publikut, jo siç paraqiten në media të kuruar deri në detaj, por siç janë në të vërtetë: të çthurur dhe të brishtë si vet qenia njerëzore. Pra si të gjithë ne. Bota ka nevoj urgjente për globalizëm me natyrë të moderuar konservatore, që të sheshoj e shuaj ideologjitë, ndasitë rracore, gjinore, etnike a religjoze, por jo për globalizëm anti-semit dhe ekstremist majtist të shfrenuar, që tjetërson dhe vret qenien njerëzore, duke e shndërruar atë në një gufom që frymon kot së koti pa gjini, pa identitet, pa karakter, pa vlera dhe virtyte humane e qytetare.
Dëbimi i urrejtjes dhe ligësisë nga mendja dhe qenia njerëzore
Në fund duhet të theksohet për lexuesit se, ky artikull nuk ka si qëllim të nxisë urrejte a lindjen e ideologjive të reja kundër askujt, sepse të gjithë ne jemi mëkatar dhe të brisht. Mbi të gjitha botës i mjaftojnë ideologjitë, ndasitë, konfliktet, urrejtja e ligësia që ka. Pra nuk ka nevoj për të tjera, sepse për shkatërrimin e saj janë të vetmjaftueshme këto që përmendëm. Kësisoj, ne nuk kemi të drejtë të gjykojmë, luftojmë a dënojmë askënd, aq mq tepër të marrim shpatën në dorë kundër të tjerve. Përkudnrazi ne kemi vetëm një të drejtë: t’u çelim sytë shoqërive tona, t’i vetëdijësojmë, t’i përmirësojmë dhe shpëtojmë ato.
Urrejtja vret më shumë se uria, luftrat dhe plumbat, paqa dhe dashuria shpëtojnë edhe në rastin më të pashpresë e fatkeq! Prandaj o njerëz dashuroni në vend që të urreni! Të dashushurosh është më e natyrshme, më e lehtë dhe më e dobishme sesa të urresh. Pavarsisht se, Umberto Eko me thumbim dhe ironi sarkastike do të na kundërshtonte në konstatimin tonë. Megjithatë o njerëz kur dashuroni jeni të mbushur plotë me paqë, gëzim dhe liri. Ne kur dashurojmë jemi të lumtur e të lirë, kur urrejmë jemi të trishtuar në dhimbje, të vetburgosur dhe në skllavëri. Urrejtja në thelb bie ndesh me natyrën njerëzore dhe e prangosë, shkreton e skllavëron atë. Dashuria edhe më të ligun, nëse nuk e shndërron, paksëpaku e paqëton. Kësisoj, vetëm dashuroni, dashuroni deri në pafundësi njësoj si Shën Pali! Nëse veproni me dashuri, dije e mirësi do të keni fryte të volitshme, mirëpo nëse verponi me padije, urrejtje e ligësi do të korrni urrejtje, përçarje, konflikte dhe luftra. Pra, siç thotë Jezusi kush vjen nëpërmjet shpatës do të ik nëpërmjet saj.
Në qoftë se ndonjë palë paqëtohet sadopak Krishtin e kam kryqzuar unë, në fakt e vrasim të gjithë çdo ditë me mëkatet dhe ligësitë tona. Megjithatë, është fakt historik dhe shkencorë se, në vrasjen e tij jeni të gjithë të përfshirë, jo veç Juda. Në këtë kontekst të gjithë jemi pak judakë. Askush nuk mund të kryqëzohej publikisht pa miratimin e Perandorisë Romake. Kush guxonte të cënonte interest e saj?! Askush. Këtë gjë mund ta kuptoj kushdo me dy pika mend në krye, që nuk ka rënë pre e marrëzisë dhe çmendurisë njerëzore dhe anti-semitizmit. Sidoqoftë, vdektarët nuk mund të vrasin dot të pavdekshmin, Zotin, përveçse nëse Ai i lejon. Megjithatë, Roma nuk e pranoj krishtërimin derisa e futën në zemër të saj, ilirët me Konstandin e Madh. Krishtërimin, Evropës ja dhanë apostujt hebrenj dhe ilirët, pavarsisht se, fshihet, mohohet dhe nuk pranohet nga segmente anti-semite. Krishtërimi i vërtetë nuk është pronësi, para dhe pushtet, por besim, filozofi, kulturë, humanizëm, qytetari dhe qytetrim.
Të gjitha fetë monotesite presin në fund të botës, së paku nga nëna, Maria, një hebre, që quhet Jezus, Isaia apo Mesia. Kësisoj ose paqëtohuni të gjithë ose braktisni e ndërroni fetë që presin të vi një hebre. Pasatj për këta radikalët fashistë të të gjitha feve kujdes, po ju paralamëroj se, Jezusi është hebre dhe kur të vij ndoshta bëhet edhe ai rracistë si ju e nuk ju pranon, kësisoj përfundoni në të majtë të tij si shpritra të bjerrur nëpër shpella, ferra, kaçube e përroje apo në zjarr dhe ferr.
Ndërkohë, nga ana tjetër edhe hebrenjtë të qetësohen, sepse me holokaustin kanë paguar mëkatin që kur ju erdhi Zoti, disa prej tyre nuk e pranuan, por e dorëzuan te Ponc Pilati. Pavarsisht se ata ishin ndejksit më të mëdhenj të tij në atë kohë. Jezusi thotë: Jeruzalem gurë mbi gurë nuk do të mbetet mbi ty, sespe nuk e dite kohën kur të erdhi Zoti. Ndërkaq, jam skajsmërisht/thellësisht i bindur se, këta që shtiren si të krishterë të mëdhenjë, po të vinite përsëri Jezusi në trajtë njerëzore, përsëri, do ta kryqëzonin si herën e parë. Të vërtetat që do t’i shpaloste e shpërfaqte njerëzimit dhe sistemit do të ishin të frikshme, të rrezikshme dhe të papranushme për ta, njësoj si para 2026 viteve. Në ndërkohë, të parët që do ta dorëzonin dhe mësynin ta vrisnin, dhe që do të thërrisni me sa zë kanë gozhdoje, gozhdoje, vrite, vrite, para Poncë Pilatit të kohëve tona, do të ishin pikërisht këta radikalët opskurantisë religjozë të të gjitha besimeve që shtiren si besimtarë të mëdhejnë nëpër objekte kulti. Sidomos këta që gjenden nëpër kisha, xhami e faltore çdo të dielë a çdo ditë.
Rreziqet më të mëdha që i kanosen njerëzimit janë padija, radikalizmi, esktremizmi, marrëzia, çmenduria dhe budallallëku që e ka zënë njak për fyti, pavarsisht se dija dhe shkenca janë si kurrë më parë në kulmin e tyre. Megjithatë, mendja njerëzore është ende nën pushtetin e errësirës, territ dhe satanit. Ndërsa, Perëndimin dhe sidmos Evropën e ka zënë për fyti, feminizmi dhe LGBTQI-të posmoderene, majtizmi ekstremist, anti-semitizmi, kriza demografike, plakja e popullsisë, rënia e lidnjve, dalja fare, radikalizmi islamik pushtues agjenturor i breksitit dhe asimilimi. Detyra e intelektualve është të qëndrojnë sipër budallejnëve, të çmendurve, radikalve, ekstremisatve, marrëzisë dhe padijes njerëzore, të cilët që nga lashtësia, në vazhdimësi kanë përbërë kërcënim për njerëzimin dhe qytetrimet.
Ndaloni urgjentisht së nxituri dhe ushqyer urrejtjen fetare, gjinore, rracore dhe ndërnjerëzore në të kundërt pasojat do të jenë të tmershme për të gjithë. Urrejtja dhe ligësia duhet të denoncohen, ndalohen dhe përndiqen në mënyrë që të mos i kaploj të gjithë marrëzia dhe çmenudria shtazarake. Mos ushqeni e frymëzoni urrejtje nëse nuk dëshironi të vdisini nga ajo!
Çuditërisht fatëkeqësia më e amdhe e njerëzimit sot nuk është varfëria, që shumica pandeh, por padija, dritëshkurtësia, ligësia, urrejtja, vorfnia shpirtërore – humbja e njerzillekut, zakoneve, traditave, parimeve, vlerave, virtyteve dhe humanizmit.
